ARS LEGENDI

A forza do cariño

2012-01-22T12:51:00.006+01:00

Unhas poucas veces na vida temos a sorte de atopármonos con persoas marabillosas. Case sempre sucede por azar e nos lugares ou momentos máis insospeitados. Persoas que, sen saber por que, sabes que ocuparán para sempre un espazo no teu corazón.

Convén gozar da súa presenza, espremer o zume da súa compañía e saborer as súas palabras intensamente porque, igual que aparecen, poden, inesperadamente, volver a desaparecer.

Iso foi o que lle pasou a Lea con Theo. Unha tarde, cando chegou a pasar a fin de semana con seu pai, abriulle a porta unha muller descoñecida chamada Theo. Non era coma as demáis amigas de papá, falaba cun acento estrano e contaba unhas historias fermosísimas sobre heroes e reis antigos.

Theo conquistou o corazón de Lea e Lea o corazón de Theo, pero a relación con seu pai rematou e, un bo día, Theo desapareceu.

Lea medrará con Theo sempre presente no seu corazón e un bo día decidirá buscala. Conseguirá volver a vela?

Querida Theo é un fermoso relato sobre a amizade, a familia e os irrompibles azos do cariño escrito por Anne Vantal e fermósamente ilustrado por Gabriel Hernández Walta que non vos podedes perder.

Familia so hai unha!

2012-01-19T18:17:00.004+01:00

Este álbum ilustrado da editorial Takatuka é un agasallo que non debería perderse ningunha familia.
Tras o soprendente o subtítulo Sobre el hijo de la nueva amiga del hermano de la ex mujer del padre y otros parientes aparece unha pormenorizada descripción do concepto de FAMILIA, tan sinxelo e tan complexo, tan cotiá e á súa vez tan variopinto e extraordinario.

Familias patchwork, familias arco iris, familias enormes ou minúsculas, ruidosas ou silenciosas, familias de elección ou de sangue ... unha chea de familias!!! entre as que, sen dúbida, nos atoparemos reflectidos.
É imposible non pasar un rato marabilloso e divertido gozando dos seus textos e ilustracións pois, sen moralismos nin xuizos de valor, as súas autoras lévannos en cada páxina da risa ao asombro, da tenrura á emoción, da curiosidade ao rubor, da tristura á gargallada dándonos, por riba de todo, unha fermosa lección de tolerancia.

Insu-Pu, la isla de los niños perdidos

2012-01-15T10:27:00.009+01:00

Dende moi antigo podemos atopar na literatura infantil e para adultos relatos de rapaces e adultos que teñen que sobrevivir sos na natureza. Xente que, por diversos motivos, en solitario ou en grupo, vese obrigada a prescindir de todo o superfluo para ocuparse exclusivamente de alimentarse, durmir a cuberto e protexerse dos perigos da vida salvaxe.

Robinson Crusoe, O robinsón suizo, Venres ou a vida salvaxe, El salvaje, He jugado con lobos, El libro de la selva, El señor de las moscas ou mesmo Tarzán son algúns exemplos.

Nesta obra de Mira Lobe serán 11 rapaces, con idades entre os 9 e os 15 anos, os que sobrevivirán máis de 6 meses nunha illa en medio do océano. Nenos e nenas de familias ben diferentes, uns ricos, outros humildes, uns cultos e refinados, outros afeitos a traballar dentro e fora da casa, pero todos fuxindo dunha guerra que asola o seu país.
O barco que os levaba rumbo a un país en paz, Terrania, ten un percance e o seu bote salvavidas pérdese entre a tormenta.
Nesa illa, chamada por eles mesmos Insu-Pu (Insula puerorum, a illa dos nenos), aprenderán a convivir e organizarse, a aplicar as habilidades de cada un ás diferentes tarefas cotiás, a escoller un líder e a obedecer as súas ordes. Tamén aprenderán a respectarse e a resolver sos os seus conflictos e diferenzas.
Mentres tanto, en Terrania, Michael, un rapaz obsesionado co seu rescate, loitará sen descanso ata conseguir quen lle axude a emprender a busca.
Un relato fermoso, conmovedor e divertido que non vos podedes perder.

GAÑADORES "CARTAS DE AMOR"

2012-01-11T20:03:00.002+01:00

Aquí tedes aos flamantes gañadores do Concurso de Relatos "Cartas de Amor" que o pasado luns día 9 recibiron, entre aplausos, os seus diplomas e agasallos.

Categoría I (1º e 2º de ESO): Mª José Paredes e Celena Santana (ex aequo)

Categoría II (3º e 4º de ESO): Marcos Cernadas

Categoría III (adultos): Patricia Delgado

Noraboa aos catro e moitas grazas a todos os participantes polo seu esforzo creativo.

Contamos con todos vos, e con moitos máis, para a próxima convocatoria.

AGASALLA UN LIBRO ESTE NADAL!

2012-01-03T13:06:00.002+01:00

Ademáis das nosas recomendacións e das dos vosos libreiros de confianza, aquí tedes outras páxinas onde atopar interesantísimas recomendacións de lecturas para vos e os vosos fillos:

Servicio de Orientación de Lectura.

LG3, O soportalda literatura galega.

Club Kirico (as recomendacións dos libreros)

Revista de linteratura infantil e xuvenil Babar.

Guías de lectura da Fundación Germán Sánchez Ruipérez

LO QUE TE HACE GRANDE

2011-12-12T18:25:00.002+01:00

Tal vez, lo que te hace grande

no entienda de cómo y por qué.

Tal vez, lo insignificante

se ha visto en un barco de nuez.

Tal vez, lo que te hace grande

no sea difícil de ver.

Tal vez, cada guiño esconda

la llave que intentas tener.

Ya ves, se nos queda grande

y hay riesgo de alarma otra vez.

Tal vez, cuando todo amaine

la suerte nos vuelva a vencer.

Y en el vaivén de planes sin marcar

cae sobre ti la bomba universal;

no hay colisión, ni ley, ni gravedad

que te pueda hacer caer

aunque tiren a dar.

Tal vez, las paredes ladren

y el techo empiece a correr,

dirán que cayó el gigante

y un charco se ha abierto a tus pies.

Tal vez, lo que te hace grande

no entienda de cómo y por qué.

Tal vez, lo que me hace grande

es tenerte delante otra vez.

Y en el vaivén de planes sin marcar

cae sobre ti la bomba universal;

pero no hay colisión, ni ley, ni gravedad

que te pueda hacer caer

aunque tiren a dar.

Suena un tambor, retumba en el umbral

viene hacia aquí, me atrae como un imán.

Pero no hay ecuación ni formula genial

que te ayude a comprender

lo que asoma detrás.

15 artistas contra a violencia de xénero

2011-11-29T16:51:00.008+01:00

Dende esta mañá os nosos corredores están engalanados coa exposición Cartas de Amor, organizada pola Secretaría Xeral de Igualdade e que está a percorrer moitos moitos centros educativos galegos con obras dos seguintes artistas: Miguel Calatayd, Patricia Castelao, Jack Mircala, Fausto, J. Méndez, Javier Olivares, David Pintor, Pirusca, Primitivo, Sonia Pulido, Paco Roca, Sergi San Julián, Eva Vázquez, Óscar Villán e Anxos Sumai.

Unha exposición que "pretende facer reflexionar aos adolescentes sobre a existencia da violencia nos seus xeitos de relacionarse, axudar a detectala e a eliminala".

A partir da observación de cada unha destas pezas artísticas e da irremediable reflexión que cada unha delas vos provoque, queremos invitarvos a participar no Concurso de Relatos "Cartas de Amor" do cal vos presentamos as bases:

Ánimo escritores e escritoras, alumnos, ex-alumnas, pais, nais, profes, persoal de cociña e administración ... poñede as vosas plumas a traballar, que o prazo remata o 16 de decembro!!!!

Ah! E se non vos podedes acercar a visitar a exposición, aquí tedes as obras expostas para poder saborealas e inspirarvos dende a casa.

Podían pasar, e pasaron!

2011-11-21T19:47:00.010+01:00

POR FIN chegou ás librerías o Libro II de Mil cousas poden pasar.

Despois de máis dun ano de espera, podemos dicir que pagou a pena.

Todas as preguntas sen resposta que nos deixaba Jacobo no libro I quedan aclaradas, e pasarán, alomenos, mil cousas máis!

Desta vez seguiremos simultáneamente tres historias (ou tal vez máis!!!),

seremos testemuñas do que acontece na vila de Nil na ausencia de Lina e Pouco: o cambio de vida de dona Numerosa, as novas responsabilidades de Propicio, as interesantes conversas dos mortos no camposanto ou os progresos musicais da banda de don Torsón.

presenciaremos os ensaios de tuba de Hedión no Pantano Onde Non Amañece e o seu perverso plan para acabar con Pouco.

e percorreremos a difícil viaxe de volta á vila de Nil de Lina e Pouco, chea de aventuras incribles e criaturas faladoras que intercalarán pequenas noveliñas gráficas que nos axudarána comprender mellor a historia e os seus personaxes.

En canto abras a primeira páxina non serás quen de deixar de ler. Atoparáste con reis asasinos, unha serpe tragaldeas, xoias con forma de pastel, pasteis que rompen dentes, duros coma o cemento, un porco sabio, unha nova receita: cocido de can... , potentes e escuras melodías e un durísimo duelo de tubas.

Pero nada máis vos podemos contar, pois sabemos que os rapaces de 3º están a ler o Libro I e non queremos desvelarlles nada do que está por pasar, pois sabemos que lles deixará coa boca aberta.

Eso sí, non deixedes de visitar o blog de Mil cousas poden pasar, no que Jacobo Fernández invita a participar a todos os nenos que len, escriben e debuxan, ou sexa, VOS MESMOS!. Alí atoparedes moitas das ilustracións dos libros I e II e tamén fermosos traballos e debuxos feitos por rapazas e rapaces coma vos.

Animádevos, pequenos blogueiros, a ler, escribir, e debuxar con Jacobo.

APÚNTATE AO BO TRATO

2011-10-22T11:56:00.006+02:00

Durante os meses de novembro e decembro desenvolveremos un montón de actividades con este fermoso lema: APÚNTATE AO BO TRATO.

Queremos rexeitar xuntos todas as manifestacións de violencia, na casa, na escola, no deporte, no mundo: as guerras, o terrorismo, as pelexas, os insultos, o desprezo, as humillacións...
Por iso rapaces e adultos apuntarémonos ao bo trato a través de todas estas actividades:

Exposición “Cartas de Amor”, 15 artistas contra a violencia de xénero.

Concurso de relatos "Cartas de amor": Recrea a historia que hai detrás de cada imaxe.

Exposición de lecturas seleccionadas sobre o maltrato, a violencia, a igualdade, a tolerancia e o respecto pola diferenza.

Cómic colectivo a partir das lecturas recomendadas, reflectindo situacións ou actitudes que non deben ser fronte as actitudes de bo trato ás que todos nos apuntamos.

Escribe un lema contra o maltrato e o 25 DE NOVEMBRO, todos xuntos, lerémolos no patio de recreo.

Club de Lectura temático sobre igualdade, violencia e maltrato.

E moitas actividades máis nas clases de mates, lingua, música, inglés, cidadanía, ética, francés, historia... que vos iremos contando.

PARTICIPA CON NÓS, APÚNTATE AO BO TRATO!

Aquí tedes a coidada selección de lecturas que vos recomendamos, algunhas algo duras, pois son o espello dunha realidade que entre todos podemos cambiar.

Open publication - Free publishing - More lectura

TEMPO DE CRISE

2011-09-24T10:33:00.005+02:00

Din os dicionarios de grego antigo que a crise é o momento de tomar unha decisión, de escoller un camiño, incluso, falando de mediciña, a crise é ese momento decisivo dunha enfermidade a partir do cal pode comezar a melloría ou o definitivo empeoramento.

Estamos en tempo de crise, os medios de comunicación nolo recordan a diario, e os rapaces xa incorporaron ao seu vocabulario esta nova palabra, que xustifica cada unha das renuncias ás que se están vendo forzadas moitas familias.

Debemos pensar que despois da crise virá a melloría e que, unha vez superada, seremos diferentes, mellores e máis fortes. Como lle pasou a Georgina.

Georgina, a rapaza que protagoniza esta novela infantil, está vivindo unha durísima situación por mor da crise: papá marchou da casa, mamá non pode pagar o aluguer, Toby, mamá e máis ela levan xa varios días vivindo no coche. Sinten vergoña de acodir á escola case sen asearse, de comer as sobras que mamá trae do traballo, de ter que buscar cada noite un lugar discreto onde aparcar o seu coche-casa para durmir.
Georgina busca desesperada unha salida, un xeito de conseguir os cartos necesarios para volver a ter un teito baixo o que vivir. Que vos parece a súa idea? Decide secuestrar o can dunha familia rica para logo cobrar a recompensa que ofrezan a quen o atope.
Nada lle sairá como esperaba, pois case nunca resultan as cousas tan doadas como un as imaxina.
Pero non o dubidedes, Georgina e a súa familia sairán desta crise.

Imaxinades como? Tedes que lelo!

Aqui vos deixamos o recurso para traballar esta lectura na aula.

CURSO 2011-2012

2011-09-20T19:13:00.002+02:00

Benvidos e benvidas a un novo curso escolar.

Mañá día 21 abre de novo as súas portas a biblioteca do cole. Agárdanvos interesantes novidades, así que preparade os carnés de lectores.
Lembrade que contamos cunha caixa de correos para que deixedes todas as vosas suxestións de compra de libros e material audiovisual.

VERÁN DE LECTURA, MÚSICA E CINE (II)

2011-06-27T21:31:00.003+02:00

Queridas familias de Educación Infantil e Primaria,
Aquí vos presentamos as nosas recomendacións de lectura, música e cine para este verán. Esperamos que, acompañados delas, gocedes de todos os días de descanso, festa e lecer que vos esperan ata setembro.

Feliz verán a todos e ata pronto, rapaces!

Open publication - Free publishing - More cinema

VERÁN DE LECTURA, MÚSICA E CINE

2011-06-20T22:58:00.004+02:00

Queridos alumnos de ESO, pais e nais:
AQUÍ TEDES AS NOSAS RECOMENDACIÓNS DE LECTURA, CINE E MÚSICA PARA ESTE VERÁN.
Esperamos que gocedes delas tanto como da praia, o sol, os amigos, as viaxes, a montaña, o descanso, os deportes, a familia....!

Open publication - Free publishing - More cinema

As outras historias, Paula Carballeira

2011-06-13T20:14:00.004+02:00

Non todas as historias teñen que falar de princesas fermosas, de pantasmas malvados, de nenos valientes ou de mundos máxicos e lonxanos.
Paula Carballeira ben o sabe e, por iso, escribiu esta recopilación de As outras historias. Se miras os seus títulos podes enganarte, atoparás princesas, pantasmas, nenos, animais, mares lonxanos e mundos fantásticos pero, en canto leas a primeira delas, comprenderás que non son as de sempre, non.

13 relatos curtos, nunha linguaxe sinxela e á vez musical e poética, todos eles cunha breve introdución que che prepara para cada conto. Coma a fermosísima Historia do amigo que marcha que Paula vos presenta así:

"Se che gustan os contos de viaxes...

Isto é outra historia para quen quere descubrir outras
terras

e non sabe que é tan fácil

como mirar ós ollos

de quen vén delas"

Todas elas fermosas e distintas, claro, porque son as outras. Algunhas vos divirtirán ("Pois había unha vez..."), outras vos farán pensar ("Historia da nena cos zapatos rotos"), outras vos farán arrepiar ("Historia dunha noite de medo"), e, de seguro, todas vos gustarán.

Dígovos mais, non vos chegará con lelas unha soa vez, pois son deses contos que apetece reler e incluso memorizar para logo contarllos a quen vos queira escoitar.

Un libro fermoso, ilustrado por Xosé Cobas, que remata animándovos a seguir buscando moitas outras historias que ler:

Será que de tanto ler

e ter os ollos abertos

ti

que vives aquí

sentes coma unha febre

de querer saír correndo

para buscar outros contos,

historias de piratas,

de aventuras,

de misterio,

de enxeño,

de animais,

de feitizos,

de meigallos,

de ameazas,

de calquera cousa que acenda unha luz

e abra unha porta para saír da casa

e tinxa o mundo da cor vermella

que teñen os soños

da xente pequena?

Temos que invitar a Paula a que veña por A Baña e nos conte estas historias, e outras...

Lois Pereiro na voz de Marcos Calveiro

2011-06-06T22:02:00.006+02:00

O pasado venres 27 de maio despedimos o mes das Letras Galegas e o ano de Lois Pereiro cunha visita de luxo. Marcos Calveiro, autor da biografía novelada de Lois (Náufrago do paraíso) que todos os alumnos de ESO tiveran o gusto de saborear.

Unha vez máis Marcos cativounos coa súa palabra.

Todos atentos e interesados escoitamos o seu detallado relato sobre o difícil traballo de mergullador nas vidas alleas que tivo que seguir para poder reconstruír, e despois novelar, os momentos da vida de Lois que recolle na súa novela.

Falounos tamén da súa paixón pola poesía de Lois, pola súa estética rompedora e alternativa, e das paixóns de Lois pola literatura, o cine, a música e as viaxes.

Non puido deixar de falarnos tamén de sufrimento, de dor, de amor e paixón, de adiccións e de enfermidades letais.

Amosounos tamén unha fermosa escolma de fotografías familiares nas que a mirada de Lois era a única protagonista, esa mirada que, xa dende neno, o convertía nun ser excepcional.

Reportaxe gráfica do traballo dos alumnos de 4º de ESO a partir da lectura da biografía de Lois e da visita de Marcos Calveiro:

MOITAS GRAZAS, MARCOS!

ÑAM, ÑAM, COME SAN

2011-06-02T08:07:00.007+02:00

Aquí tedes as dúas gañadoras do CONCURSO DE CARTEIS SOBRE ALIMENTACIÓN SAUDABLE convocado pola biblioteca escolar e o Departamento de Plástica de ESO para os alumnos de 4º de ESO.

Dounia e Andrea posan felices co seu agasallo e aquí tedes as súas creacións:

NORABOA ÁS PREMIADAS E MOITAS GRAZAS A TODOS OS QUE PARTICIPARON POLO SEU ESFORZO E A SÚA CREATIVIDADE.

Manifesto das bibliotecas escolares de Galicia

2011-06-01T10:30:00.005+02:00

Ante a previsible retirada de formadores específicos no ámbito das bibliotecas escolares no Servizo de Formación do Profesorado, no Centro Autonómico de Formación e Innovación e nos Centros de Formación e Recursos dependentes da Dirección Xeral de Educación, Formación Profesional e Innovación Educativa, segundo o borrador da orde que convocará concurso público de méritos para cubrir postos de persoas directoras e asesoras nestes centros, queremos manifestar o seguinte:

A insoportable levidade das bibliotecas escolares galegas

Hai proxectos que nacen marcados pola vulnerabilidade e a razón desta circunstancia non ten nada que ver coa falta de rigor ou a pouca entrega das persoas que os poñen en marcha. Máis ben ten que ver co feito de que nacen destinados a nadar contra corrente.

Con todo, esa é a principal razón da súa existencia: xorden porque responden a unha necesidade non satisfeita pero compartida por un número crecente de persoas que senten que é posible compartir e facer viable o proxecto xuntos.

Así naceu o movemento que cristalizou na iniciativa que todos coñecemos como PLAMBE. De xeito que, dende hai algúns anos, esa iniciativa levou o mellor da creatividade e o esforzo de moitos docentes que, xenerosamente, regalaron o seu tempo e a súa capacidade de formar equipos e ilusionar a outros docentes en centos de centros de toda a nosa comunidade.

Xuntos aprendemos a ser rigorosos e esixentes nos nosos proxectos, a crear espazos de aprendizaxe colaborativo, de cambios de estratexia, de achegamento ás novas tecnoloxías, de racionalización na xestión da información.

Que ninguén se equivoque: os responsables das bibliotecas escolares non son seres evanescentes perdidos en vanas quimeras que tentan “roubar” horas a materias “importantes” para que o alumnado esmoreza entre mundos de ficción. Nada máis lonxe da realidade. Nun centro onde hai un equipo que xestiona a biblioteca de forma eficaz nótase. Os fondos adquírense con criterio, establécense acordos para xestionar a información, créanse espazos de colaboración e docencia compartida.

Non é doado porque a maquinaria educativa ten unhas inercias difíciles de combater.

A pesar de todo, estes docentes fórmanse e exercen a súa dura misión en horas non retribuídas, roubadas ás súas familias, ao descanso, ao lecer.

Fomos coordinados con rigor e seriedade pola Asesoría de Bibliotecas Escolares pero sempre nos faltou o marco legal axeitado.

A nosa misión é dura porque queda moito por definir. Na nosa inxenuidade e boa fe esperabamos conseguir progresivamente tempos e formación para seguir mellorando na nosa función se demostrabamos que eramos rigorosos e eficaces. Os nosos méritos, como colectivo, son dabondo coñecidos polos nosos gobernantes e acreditados por diferentes administracións e ámbitos a nivel estatal. Os numerosos e constantes premios anuais de Boas Prácticas concedidos polo Ministerio de Educación y Ciencia non caeron do ceo. Durante todos estes anos a formación recibida foi fundamental para levar a cabo actuacións rigorosas e enfocadas na dirección correcta.

Sabemos das cuantiosas axudas que a Dirección Xeral de Educación, Formación Profesional e Innovación Educativa destina a outros proxectos, dos incentivos para a elaboración de contidos dixitais por parte das empresas editoriais, entre outras iniciativas.

Non sería tamén interesante fomentar a produción de materiais propios e promover desde cada centro a estandarización de procedementos que axuden a xestionar a información entre o noso alumnado sen confiar todo a eses materiais externos que proceden da industria editorial, por valiosos que poidan ser?

Por que non seguir aproveitando a experiencia e valía dos equipos das bibliotecas escolares nestes cometidos?

O noso empeño sempre foi crear nos centros pequenos focos que tentan estender esas boas prácticas de innovación e excelencia.

Non entendemos este novo e repentino xiro na política de formación desta Dirección Xeral.

Non nos parece xusto posto que podemos dicir honestamente que, pola nosa banda, cumprimos con fartura.

Ao desmantelar as estruturas que nos sosteñen o deterioro será proporcional ao entusiasmo e o esforzo investidos: inmenso e imparable. Algúns lembramos como o noso Conselleiro lanzou un bico ao aire ao despedirse dos asistentes aos últimos Encontros do Plan de Mellora de Bibliotecas EScolares, despois dunhas entusiastas palabras de eloxio polos éxitos logrados polas bibliotecas escolares galegas a nivel estatal.

Onde quedou ese entusiamo?

Que interpretación debemos facer?

O noso país pode permitirse tirar pola borda todo este traballo?

E nós? En que situación quedaremos agora diante das nosas comunidades educativas se despois de tanta insistencia é a propria Consellería a que nos invisibiliza?

TÚ, Charles Benoit

2011-05-31T14:59:00.009+02:00

Chega á nosa biblioteca unha novela de Charles Benoit dirixida a lectores novos e adultos. O seu título é tan directo como o contido da mesma: TÚ.

Empregando un orixinal punto de vista narrativo, a 2ª persoa, o autor mergúllanos na mente de Kyle Chase, un adolescente de 4º de ESO, de aspecto anodino (pantalóns vaqueiros, sudadeira con capucha) e resultados escolares mediocres. Houbo un tempo no que destacaba polas súas notas, pero na actualidade vai cara ao fracaso levado pola súa propia rebeldía. A violencia, o medo, a incomprensión, a indecisión, a dor, a traizón, o amor (por suposto), a amizade... mestúranse ao longo do relato, trazando un retrato moi realista dese universo que enche a existencia de Kyle.

Probablemente non nos sintamos identificados co protagonista, pero de seguro que pasará a formar parte do listado de personaxes inesquecibles que cada lector posúe. Por exemplo, eu vou situar a Kyle xunto a Holden Caufield (O vixía entre o centeo, J:D: Salinger), non só por idade, rebeldía, etc., senón por un rasgo que os dous comparten e resulta conmovedor: o seu amor pola irmá pequena. Nas dúas novelas os momentos en que os protagonistas, Kyle e Holden, conviven ou falan coas irmás (Paige e Phoebe, respectivamente) supoñen un remanso de tenrura e tranquilidade.

Le as primeiras páxinas da novela e opina. Como podes comprobar neste vídeo, esta novela é perfecta para un club de lectura.

GAÑADORES COMECOCOS 2011

2011-05-30T17:02:00.002+02:00

O pasado venres, despois de varios días de sufrida espera, por fin desvelamos os nomes dos gañadores do Comecocos Saudable 2011.
Trátase de Jorge García, de 2º de ESO e do equipo Las guerreras de la muerte, formado por 3 espelidas rapazas de 5º de primaria: Paula Negreira, Cynthia Louzán e María Seoane.

NORABOA A TODOS, ESPERÁMOSVOS NO COMECOCOS 2012!

Aquí tedes as fotos da entrega de premios.

Cociñeiros, a escea!!!

2011-05-21T18:32:00.007+02:00

Continuamos falando de alimentos, de receitas, de lecturas e de bos momentos, como os que pasarán os alumnos de 6º ensaiando una sabrosa e divertida comedia que pronto representarán para os seus compañeiros.

En canto estean listos para sair a escea poderedes entrar todos no Restaurante Farruco e coñecer o seu curioso menú, aos seus mellores clientes, aos traballadores da cociña e aos seus singulares ingredientes:

unha galiña que arrola ao seu oviño recén nacido,

unha vaca rebelde,

un porco malhumorado,

tres chocos rebuldeiros cos depósitos de tinta a rebordar

e unha mosca repoluda de comer tanta sopa

Buscade unha boa cadeira, e preparadevos para rir a gargalladas. A diversión está garantida.

E se vos animades a subir ao escenario aquí vos propoñemos outros títulos igual de divertidos e alimenticios que están a esperar por vos nos andeis de TEATRO da nosa biblioteca:

Sopa de xarope de amora

O punto da escarola

Bon Appetit

Bo proveito a todos!

Pequenas cousas

2011-05-06T19:23:00.010+02:00

Son moi pequenas as cousas que fan dun día calquera un día feliz, case ridículas, pero que ben saben!

Unha melodía fermosa na radio, un sorriso, o aroma do xasmín, unha chamada inesperada, a calor do sol na faciana, o intenso sabor do chocolate, un poema fermoso...

Por iso hoxe queremos animar aos máis pequenos a petiscar a sinxela fermosura das palabras que constrúen estes poemas.

Girasoles y sauces,
menta y tomillo,
para que peines
bien tu flequillo.
Flor de malva
y pie de gato,
para abrocharte
el zapato.

Pensamientos y violetas,
para adornar
tus coletas.

Orégano y yerbaluisa,
para agrandar,
tu sonrisa.
(Versos vegetales de Antonio Rubio, e ilustrados por Teresa Novoa)

Yo soy muy diferente de mi cuerpo

él es largo y flaco
yo de cualquier manera

él camina de frente
yo hacia todos lados

él se baña con agua
yo me baño con risa

él de noche se duerme
yo me escapo a los sueños

él se pone viejo
yo no me pongo nada

yo soy muy diferente de mi cuerpo
pero lo elijo entre todos
porque me deja ver por sus ojos
(Palabras manzana de Jorge Luján,ilustradas por Manuel Marín)

Estamos seguras de que, despois de probalos, quereredes máis.

Esperan por vos acompañados de moitos outros versos nestes dous libros:

COMECOCOS 2011

2011-04-07T17:21:00.006+02:00

Na Biblioteca de A Baña somos omnívoros, comemos de todo, incluso nos comemos o coco, e moito, pensando en como se come un Comecocos sobre comida, pero da que se come para medrar e estar san, no sobre a comida basura, isa que nos come as defensas e carcome as nosas neuronas.

Así que, queridos e supervitaminados alumnos de 5º e 6ºde Primaria e 1º e 2º de ESO, alimentade ben os vosos cerebros pois, desta vez, sodes vos os comensais convidados a comervos ben o coco.

A mesa está servida coas bases do concurso.

MENÚ

Primeiro prato: folla de inscrición rechea cos datos frescos de concursantes.

Segundo prato: delicioooosas preguntas.

Sobremesa: doce e saborosísimo premio para o equipo gañador.

Bases Comecocos 2011

View more documents from equipobiblio.

Receitario de emocións

2011-04-01T19:31:00.005+02:00

Cando nos preocupa conseguir unha tortilla máis saborosa, unhas filloas máis finas, unha boa masa para a empanada ou un bacallau ao seu punto non dubidamos en acudir aos máis experimentados cociñeiros, eles teñen a receita.

Cando sentimos dor, febre ou malestar acudimos sen dubidar a un médico e atoparemos a cura na súa receita.

Pero, que facer cando nos sentimos tristes, cando temos medo, cando estamos enfadados, cando perdemos a esperanza, cando sentimos envexa, cando perdemos o respecto, a paciencia ou a esperanza …

Para eses casos, este marabilloso receitario, escrito por Eva Manzano e ilustrado por Mónica Gutiérrez Senra:

Nel atoparedes enxeñosas, tenras e divertidas solucións para esas incómodas emocións e estados de ánimo.

Receta para no sentirse culpable:
Convertir la culpa en un error, entonces se aprende.
Mejor roer un trozo de queso duro que un pensamiento.
Encontrar una tormenta y mojarse; es mucho mejor que atormentarse.
Puedes echarle la culpa a otro, aunque no es aconsejable porque no aprendes nada y haces mucho daño.
Una vez al mes, como si fuera una alfombra, airear el yo: mascota inclasificable que vive dentro de los humanos.

Ademais este libro nos proporciona valiosísima información sobre os recónditos lugares onde se orixinan as emocións e aqueles onde se agochan xunto con interesantísimas descricións sobre a sofisticada linguaxe das emocións (verbal ou corporal).

miradas: Seres inclasificables de todos los colores, según los ojos en que vivan. Se apoyan en la luz para transportarse.

Un libro para ter sempre a man.

Nunca se sabe cando podemos ter un acceso de soberbia, un ataque de timidez ou un brote de melancolía...

CARTAS DE AMOR GAÑADORAS

2011-03-17T17:16:00.007+01:00

Por fin! Xa era hora!
Aquí tedes os textos premiados no I Concurso de declaracións de Amor con Humor.

CATEGORÍA: PRIMARIA
GAÑADORA: Noelia Suárez Crespo
CURSO: 5º

Querido Bob Esponja:
Levo moitos anos vendo a túa beleza pola televisión e quero declararche os meus sentimentos.

O que máis me gusta de ti é o teu corpo de esponxa. Así, se me cae o zume na cociña pola mañán, non necesitaría usar o pano.

Tamén me gusta moito o teu sorriso, dous dentes son suficientes para namorar unha chea de mozas.

Ademáis creo que estaríamos moi ben xuntos. Unha semana viviríamos no mar e outra semana viviríamos en terra.

Temos moitas cousas en común, a miña comida favorita é o burguer cangreburguer, coma ti. Gústame moito a praia e o mar.

Eu creo que estás mellor conmigo que con Arenita porque ela, realmente, quere a Calamardo e non che fai moito caso.
Espero que che guste a miña declaración amorosa e que me respondas o antes posible. Estarei agardando.

CATEGORÍA: 1º CICLO DE ESO
GAÑADOR: Fernando Pose Sueiro
CURSO: 1º ESO

Mi querido amigo Leo,

Comienzo esta carta deseando que pases una semana de tranquilidad y un mes muy especial y lleno de alegrías esperando esa fecha tan importante como el final de la Champions, la Copa y la Liga.

Es una emoción muy grande el escribirte y el dejar estampado todo mi cariño hacia tu persona, siempre con esa alegría, con ese ánimo y con ese saber que transmite confianza.

Tú eres una persona importante, no solo para mi sino para todos los que te siguen semana a semana por tu camino de fuerza y de fe.

Nuestras vidas son diferentes pero tienen una cosa en común, nuestro amor por el fútbol.

Vaya para ti mi saludo, porque lo que tú haces es un juego, pero no un juego cualquiera.

CATEGORÍA: 2º CICLO ESO
GAÑADORA: Andrea Quintáns Rey
CURSO: 4º ESO

Carta a ny

View more presentations from equipobiblio.

CATEGORÍA: ADULTOS TIC
GAÑADORA: Mª Carmen Bueno Ferreiro

Love is in the air

View more presentations from equipobiblio.

NORABOA A TODOS!

XA TEMOS GAÑADORES!

2011-03-07T11:06:00.003+01:00

Aquí tedes a reportaxe gráfica da emocionante Gala de Entrega de Premios do

I Concurso de Cartas de Amor con Humor que vivimos o pasado venres.

Pronto publicaremos os textos gañadores, estade atentos...

DEBUXANDO AMORES

2011-03-02T15:13:00.003+01:00

Aquí tedes a mostra das amorosas creacións dos nosos pequenos talentos.

O vindeiro venres 4 terá lugar a Gala de Entrega de Premios para todos estes pequenos artistas e coñeceredes o fallo do xurado do I Concurso de Declaracións de Amor con Humor.

Tomade nota do horario e non faltedes!

Ás 11.00 Entrega de Premios para INFANTIL e PRIMARIA
Ás 13.30 Entrega de Premios para ESO e ADULTOS

e aproveitade para vir ataviados cun amoroso disfraz ...

ENCONTROS NA BIBLIOTECA

2011-02-17T17:07:00.005+01:00

Cada día sodes máis as nais e os pais que vos animades a solicitar o voso carné da biblioteca. E xa contamos con lectores fieis. Por este motivo estamos a adquirir novos títulos para poñelos á vosa disposición.

A editorial Salamandra está de celebración coa publicación da "Colección X Aniversario", celebración motivada polos seus dez anos de labor editorial e polo éxito dos títulos publicados ata o de agora. O formato desta nova colección responde realmente á denominación "libro de peto", cun prezo máis que axeitado, pero respectando a boa calidade que caracteriza esta editorial.

Queremos destacar unha das obras que forman parte desta escolma: El último encuentro de Sándor Márai. Despois de corenta anos, o encontro entre dous homes xa anciáns, que compartiron unha fonda amizade de xuventude, serve ao autor para reflexionar sobre as relacións persoais e o verdadeiro valor da amizade e o amor. Di un dos personaxes, o xeneral: "A veces pienso que la amistad es la relación más intensa de la vida... y que por eso se presenta en tan pocas ocasiones. ¿Qué se esconde detrás de la amistad? ¿Simpatía? Se trata de una palabra hueca, poco consistente, cuyo contenido no puede ser suficiente para que dos personas se mantengan unidas, incluso en las situaciones más adversas, ayudándose y apoyándose de por vida... ¿por pura simpatía? ¿O se trata quizá de otra cosa?... ¿Habrá tal vez cierto erotismo en el fondo de cada relación humana?".

Máis adiante a reflexión xira arredor da nosa condición de seres imperfectos: "Es la mayor tragedia con que el destino puede castigar a una persona. El deseo de ser diferentes de quienes somos: no puede latir otro deseo más doloroso en el corazón humano. Porque la vida no se puede soportar de otra manera que sabiendo que nos conformamos con lo que significamos para nosotros mismos y para el mundo. (...) Tenemos que soportar nuestro carácter y nuestro temperamento, ya que sus fallos, egoísmos y ansias no los podrán cambiar ni nuestras experiencias ni nuestra comprensión. (...) Tenemos que soportar las traiciones y las infidelidades, y lo más difícil de todo: que una persona en concreto sea superior a nosotros, por sus cualidades morales e intelectuales."

Son moitísimas máis as citas nas que nos podemos mergullar para saborear esta obra magnífica e imprescindible. As lecturas poden e deben enriquecernos, desconfiemos do que nos deixa indiferente e non estimula a nosa mente.

Sándor Márai agarda por ti na biblioteca.

SABOR DE AMOR

2011-02-14T16:42:00.009+01:00

Non parece un cuadrilátero de auga estancada coa súa aburrida rutina de natación por prescripción médica o marco ideal para unha historia de amor. Entre salpicaduras, humidade, vestiarios, xente extraña, cloro e a través dunhas gafas empañadas transcorre esta sinxela, tal vez vulgar, pero moi fermosa historia de amor. Con moi poucas palabras pero cunha fermosa narrativa visual de xestos e miradas.

Unha historia corrente, si, pero tan real e tan ben contada que engancha ao lector dende a primeira viñeta ata o seu "misterioso" final.

O seu autor, Bastien Vives, un xoven talento da banda deseñada francesa, foi premio revelación do festival de Angoulème 2009 por esta obra e xa ten publicados en castelán outros dous títulos En mis ojos e Amistad estrecha.
Obras todas elas tildadas por algúns de críticos de "cómic postadolescente" nas que o lector (de calqueira idade) pode gozar dese xeito seu de narrar historias de amor e amizade a través das sensacións e os sentimentos dos personaxes. Uns sentimentos tan próximos ao lector que, efectivamente, coma un adolescente, acaba seducido pola historia ata o final.

Recomendamos especialmente estas lecturas a

todos os que cren que a maxia do amor pode aparecer en calquera lugar e a calqueira idade
e aos que saben que as máis fermosas historias de amor comezan dun xeito casual, inesperado e fermosamente vulgar.

Un lobo namorado

2011-02-07T00:00:00.000+01:00

Miña pequena:
Dende que nos vimos por última vez non podo deixar de pensar en ti. Sinto vergoña de imaxinar a pésima imaxe que te fixeches de min. É todo tan complicado! Se ti puideses saber o que realmente sinto... Se ti soubeses que non quería facer o que fixen, que actuei seguindo o maldito guión aprendido que me inculcaron dende cativo...
Supoño que a ti che pasaría o mesmo, di a verdade, con ese pesado repaso polas miñas orellas, mans, nariz e boca.
Sen embargo, unha chispa nos teus ollos, antes de que botases a correr e aparecese o "chulito" do cazador, díxome que, detrás desta farsa, hai algo máis. Por iso me decidín a escribirte, porque penso que a nosa historia pode ter outro final, a pesar do que digan e do que tantas e tantas persoas escribiron sobre nós.
Sei que vimos de mundos diferentes e que as nosas familias son incompatibles (túa nai non me soporta, e non digamos a túa avoa) pero non podemos rendernos sen loitar por un amor sincero e verdadeiro.
Se estou equivocado, miña Carrapucha, rompe esta carta e esquece que me coñeciches. Se non é así, por favor, respóndeme e unamos as nosas forzas para vivir felices o noso amor sen pensar no que digan ou pensen os demais.

Espero ansioso estar a soas contigo para por fin poder "comerte mellor".

CARTA A SEVERUS SNAPE

2011-02-05T17:31:00.002+01:00

Querido profesor Severus:
Sé que no le gustan estas misivas anónimas, pues no suele confiar en la gente. Pero no puedo evitar pensar en usted a todas horas. Desde el año en que llegué a este colegio, usted ha sido mi profesor favorito. El primer día me impresionó su aspecto, su rostro severo como su nombre, su aparente frialdad, su seriedad y sus silencios. Sin embargo, en seguida me di cuenta de que todo aquello era pura apariencia, simple fachada bajo la que se escondía un corazón solitario que había sufrido mucho a lo largo de su vida. Lo descubrí en sus ojos, tan oscuros y profundos como un pozo, con mil secretos que me encantaría desvelar. Me gustaría conocer muchas cosas sobre usted, si le gusta la música, qué hace cuando no da clase, cuál es su animal preferido, con qué sueña cada noche…
Mañana tenemos clase a segunda hora. Lo cierto es que su asignatura no es la que más me gusta, pero solo por tenerle delante y escuchar su voz grave y cautivadora, soy capaz de prestar atención los 50 minutos que dura cada sesión. No soy brillante, no tengo buenas notas, jamás seré una eminencia en la materia, y sin embargo cada día aprendo algo nuevo: su rictus de disgusto ante respuestas erróneas, su mirada perforadora para los alumnos indisciplinados, la leve chispa de sonrisa que asoma en contadas ocasiones a sus ojos, los suspiros que le provocan los días lluviosos y su marcado gusto por el color negro.
Algún día me enfrentaré a mi timidez y me atreveré a hacerle alguna pregunta en clase. Así conseguiré que toda su atención se centre solo en mí. Mientras tanto le envío en esta carta toda mi devoción y afecto.

AMOR CON HUMOR

2011-02-03T17:36:00.006+01:00

Chegou febreiro e o AMOR inunda a nosa biblioteca.

Xa sabemos o que dicía Pessoa sobre as cartas de amor, que todas elas son ridículas pero que máis ridícula é aquela persoa que NUNCA escribiu unha carta de amor.

Coma nós non queremos ser ridículos pero si escribir ridículas cartas de amor, esta semana arrincou o noso I CONCURSO DE DECLARACIÓNS DE AMOR CON HUMOR nas seguintes categorías:

alumnos de 4º a 6º de Primaria
alumnos de 1º e 2º de ESO
alumnos de 3º e 4º de ESO
adultos: profes, pais, nais, persoal non docente e incluso ex-alumnos ...

Para os máis pequenos tamén está en marcha neste mes de febreiro a I Mostra de Debuxo: "E ti, a quen queres máis?"

Todos os corredores están repletos de cartas, imaxes e libros para inspirarvos así que,

veña, bulide!,

todos mans á obra, que o prazo remata o 10 de febreiro.

YA VERÁS CÓMO NO LO CREO

2011-01-27T19:48:00.002+01:00

TIEMPO DE FOX

Y limpié la pizarra
de guarismos feos.
Ya puse en ella
un enorme "Te quiero".
En los visillos azules de tu balcón
se estampan las ramas del almendro.
Dime que no, y verás cómo no te creo.
Dime que no tienes,
que no tienes
en la frente un magnífico recuerdo,
y verás
cómo no te creo.
Dime que no sientes
como con yodo del mar el cuerpo
y un sabor de olas
que refresca tu pensamiento.
Dime que no aspiras
ni se te van los ojos lejos,
y ya verás
cómo no lo creo.
Dime que no estás
rogando a los poderes eternos
que se pare el reloj
en este momento,
y ya verás
cómo no lo creo.

José Moreno Villa: Poemas en México, 1956.

Explícallo cun conto!

2011-01-24T17:34:00.015+01:00

Hai cousas tan difíciles de explicar aos máis cativos que, cando atopamos un conto que consegue facer comprensible unha desas incómodas ou dolorosas situacións adultas, non podemos deixar de recomendalos. Lecturas que consideramos indispensables para ler, mirar e comentar en aulas e fogares. Lecturas que, de seguro, emocionarán tanto aos que están a vivir situacións similares coma aos que son sensibles testemuñas das mesmas.

Hoxe presentámosvos dous fermosos traballos da autora e ilustradora Belga Claude K. Dubois.

Una historia a dos fala da difícil relación dunha nena con seu pai despois de que este abandonase o fogar familiar.

Julia está furiosa, non comprende, quere esquecer o inesquecible e mentres, papá tenta facer o mesmo: continuar coa súa vida sen ela.

Ningún dos dous o consegue, ningún dos dous é feliz.

Pero todo cambia cando un día de primavera se cruzan pola rúa.

Un relato breve e sinxelo, cargado de sentimentos a flor de pel que as ilustracións nos amosan case sen necesidade de palabras.

Mi abuela tiene... aborda con tenrura e naturalidade a fermosísima relación entre unha avóa e unha neta ata que a enfermidade de Alzheimer cambia as súas vidas. As sinxelas rutinas das que gozaban sempre xuntas son un marabilloso retrato da complicidade e o enorme afecto que existe entre elas. O xeito en que a nena é quen de asumir os cambios no carácter da avóa e de invertir os roles desa peculiar parella é unha preciosa lección de AMOR incondicional que as ilustracións, unha vez máis, nos amosan sen necesidade de demasiadas palabras.

UNHA VOZ BREVE

2011-01-17T17:05:00.009+01:00

No ano 1996 a literatura galega, e todos nós, perdimos unha voz fermosa e sensible, valente e próxima, unha voz que foi encasillada por algúns de maldita, unha voz que coñeceu o amor, o sufrimento, o desexo e a morte. Era unha voz única, moi persoal, creada a partir de vivencias e de lecturas, de experiencias e de reflexións.

Estou a falar de Lois Pereiro, escritor e ávido lector (Manuel Antonio, Paul Valéry, Leopoldo Panero, Octavio Paz, Juan Ramón Jiménez, J. P. Sartre, Dylan Thomas, Goytisolo, Kierkegaard, Schopenhauer e un longo etcétera); un poeta especial que nos deixou unha obra breve, pero intensa.

O Día das Letras Galegas deste ano 2011 está dedicado a el e á súa obra. Nos seus libros Poemas 1981-1991 e Poesía última de amor e enfermidade (1992-1995), atopamos profundos poemas sobre a perplexidade de estar vivo, a pesar da enfermidade, e a ledicia e a responsabiblidade que iso supón, fermosísimos poemas de amor e outros dedicados aos seres queridos que xa morreron.

Un deses poemas de amor está inspirado na película Brief encounter do director David Lean, unha romántica historia de amor imposible.

BREVE ENCONTRO

Sobrevoabas un día o meu espacio aéreo

rozándome coas plumas levemente

e desaparecías cun rumor minguante

como a visión dun soño

fracasado.

Serán moitas as homenaxes que este ano se celebren arredor da figura de Lois Pereiro, pero nada como a propia voz do poeta para falar da súa obra.

Muzicons.com

E nada como os seus propios manuscritos e o seu epitafio para achegarmos á súa personalidade.

"Cuspídeme enriba cando pasedes

por diante do lugar onde eu repouse,

enviándome unha húmida mensaxe

de vida e de furia necesaria"

ANO NOVO

2010-12-31T11:43:00.002+01:00

Non podemos despedir o ano sen dar as grazas a todas as persoas que fixeron que o 2010 fose, unha vez máis, un ano inesquecible.

FELIZ 2011 A TODOS!

LECTURAS PARA APRENDER A CONVIVIR

2010-12-11T11:42:00.002+01:00

Para este Nadal de 2010 o equipo de biblioteca quere recomendarvos unhas lecturas moi especiais.
Son "Lecturas para aprender a convivir" pois pensamos que esa é

a máis difícil das aprendizaxes e, ao mesmo tempo,
a chave para unha vida en paz, harmonía e felicidade.

Temos a certeza de que se conseguimos ser respectuosos, tolerantes, dialogantes, amables e optimistas en familia saberemos selo na escola, no traballo, cos amigos, na vida.

Animámosvos pois a incluír estas lecturas nas vosas listas de desexos para este Nadal, a agasallar con elas aos vosos seres máis queridos e a aprender a convivir mentras saboreades cada unha destas pequenas xoias.

RECOMENDACIÓNS PARA INFANTIL E PRIMARIA

Open publication - Free publishing - More recomendacions

RECOMENDACIÓNS PARA ESO E ADULTOS

Open publication - Free publishing - More nadal

O QUE PINTA É PINTOR

2010-11-28T12:26:00.011+01:00

O pasado xoves pechamos as actividades do Expocómic 2010 cun invitado de excepción: David Pintor, ilustrador, humorista gráfico, caricaturista e pintor. Traballa co guionista Carlos López baixo o pseudónimo de Pinto & Chinto; as súas tiras cómicas aparecen todos os días nas páxinas de opinión de La Voz de Galicia. Eles son tamén os creadores do personaxe de cómic Tito Longueirón, un atleta moi singular e divertido.

Acaban de publicar en Kalandraka un libro delicioso Contos para nenos que dormen deseguida, 28 relatos curtos cheos de humor e fantasía.

Ademais David Pintor foi elexido pola empresa italiana de xoguetes Città del Sole, para ilustrar o calendario do 2011 co que agasallará aos seus clientes. David explicounos que a súa intención fora transmitir diferentes sensacións en cada época do ano: a calor do verán, o vento do outono, o frío do inverno, a luz da primavera, variando as tonalidades nas ilustracións de cada mes. E este foi o resultado:

David falounos tamén da súa paixón viaxeira. Froito desa afición naceu o seu álbum Cidades de papel, unha obra fermosa e evocadora que nos transporta a lugares marabillosos como Praga, Londres, París, Niza, Santorini, Barcelona, O Cebreiro, Ribadeo, Fisterra... e Compostela, cidade á que dedica un novo álbum que está a piques de chegar ás librerías, e que agardamos con impaciencia.

Moitísimas grazas, David, por compartir con todos nós o teu traballo (e pola dedicatoria!).

De oficio, ilustrador

2010-11-26T16:58:00.007+01:00

Os alumnos de Primaria coñeceron este mércores un novo oficio: ilustrador.

Óscar Villán foi o seu ilustre guía.

Si, Óscar, o creador dos carteis de Hora de Ler que adornan todas as nosas aulas, dos sinais que nos levan á biblioteca dende calquera lugar deste laberíntico cole e de álbumes tan fermosos e inesquecibles coma

O coelliño branco,

A cebra camila,

Remoldiño vai á feira

O rei oso branco

Adiviñas de animais e tantos outros.

Con el aprendimos que nada se consegue sen esforzo e que no debuxo, como en calquera outra actividade, hai que intentar moitas veces unha cousa para conseguir por fin o que queremos.

Aquí tedes a reportaxe gráfica da súa visita.

Moitas grazas, Óscar, por compartir con nós a túa arte.

"Moncho e a mancha" con Kiko Dasilva

2010-11-22T17:21:00.002+01:00

Hoxe os pequechos de Educación Infantil encheron a biblioteca de creatividade. Despois de escoitar engaiolados o conto de Kiko aprenderon con el a atopar fermosas figuras agochadas dentro dunha sinxela mancha.

Aquí tedes a reportaxe gráfica desta creativa mañá. Comprobaredes que son todos uns artistas!

MOITAS GRAZAS, KIKO, e ata pronto!

O labor do tradutor

2010-11-20T11:23:00.005+01:00

Isabel e Xavier, originalmente cargada por arslegendi.

O luns 15 inauguramos as actividades do Expocómic 2010 coa visita de Xavier Senín e Isabel Soto, os tradutores que lle están a poñer a voz en galego aos irreductibles galos nas súas últimas entregas.
Unha interesantísima e divertida charla na que todos aprendimos moito

sobre o labor, moitas veces esquecido, dos tradutores,
sobre a historia dos personaxes e as súas primeiras versións en galego (sabiades que foi nada menos que Blanco Amor o seu primeiro tradutor?)
sobre as numerosas dificultades coas que se atopan para trasladar os textos ao galego,
sobre o seu xeito de adaptar nomes parlantes e frases feitas,
sobre a rigorosa supervisión que fai Uderzo de todas as traducións das súas obras,
sobre como traballar en equipo e contra reloxo
sobre a paixón pola literatura e a fermosa profesión de traducir á nosa lingua.

Moitas grazas, Isabel e Xavier, de seguro que máis dun membro do público saiu namorado da vosa profesión.

TODOS SABEMOS DE CÓMIC

2010-11-17T20:03:00.006+01:00

Durante este mes de novembro TODOS, no CPI de A Baña, vivimos nunha viñeta.

Porque en todos os niveis e dende case todas as áreas do currículo estamos a ler, a gozar e a traballar con cómics.
Astérix e as súas aventuras foron o punto de partida para que nos puxésemos mans á obra e, nesta primeira mostra fotográfica, tedes gran parte do resultado:

Debuxos dos personaxes de cómic preferidos polos máis pequenos
Creación de aventuras de novos superheroes
Paneis informativos sobre os personaxes das aventuras de Astérix
Murais sobre o cómic, a súa orixe e tipoloxía
Impresionantes reproduccións de Astérix e Obélix a tamaño xigante
Mapas do mundo percorrido polos intrépidos galos nas súas aventuras
Unha liña do tempo dos máis famosos personaxes de cómic e os acontecementos históricos contemporáneos a eles
Un mundo de onomatopeas en inglés e francés
O teorema de Tales empregado coma poción máxica de axigantamento
Acertixos cos toleiráns números dos romanos
Reproducións en madeira dos nosos protagonistas
Recreacións das súas aventuras a base de manipular con moita sorna os seus diálogos
Un recordo para os humor gráfico galego

... e un longo etcétera.

Todo isto acompañado das últimas novidades en cómic para os máis pequenos, cómic de humor, de historia, de superheroes, da vida mesma...

Prestade atención ao blog nestes días, artistas!

Continuaremos a publicar imaxes de todos os vosos traballos.

Expocómic 2010

2010-11-15T17:20:00.004+01:00

Todo está preparado, os corredores do noso centro están engalanados para celebrar, como cada ano, o noso Expocómic.
Para que vaiades abrindo boca, aquí tedes o programa das actividades nas que ides participar TODOS durante este mes así como as biografías e obras máis destacadas dos nosos ilustres invitados.

Expocómic 2010

View more documents from equipobiblio.

Moi pronto poderedes contemplar a reportaxe gráfica da exposición, cos vosos fermosos e traballados murais e coas últimas novidades en banda deseñada.

Non sexades impacientes!

Fabricando sorrisos

2010-11-09T16:14:00.007+01:00

Hai persoas que, incluso nas situacións máis complicadas, son capaces de arrincarnos un sorriso. Se tedes cerca alguén así, non o deixedes escapar...

Este fermoso vídeo vai dedicado a todos os que cren no máxico poder terapéutico dun sorriso sincero.

Validation in Spanish from Frank Rgz on Vimeo.

E se vos animades a poñelo en práctica nas aulas, este interesantísimo libro espera ansioso por vos:

Reír y aprender, 95 ideas para emplear el humor en la formación, de Doni Tamblyn.

CENTENARIO DE MIGUEL HERNÁNDEZ

2010-10-29T09:18:00.003+02:00

Fue una alegría de una sola vez,
de esas que no son nunca más iguales.
El corazón, lleno de historias tristes,
fue arrebatado por las claridades.

Fue una alegría como la mañana,
que puso azul el corazón, y grande,
más comunicativo su latido,
más esbelta su cumbre aleteante.

Fue una alegría que dolió de tanto
encenderse, reírse, dilatarse.
Una mujer y yo la recogimos
desde un niño rodado de su carne.

Fue una alegría en el amanecer
más virginal de todas las verdades.
Se inflamaban los gallos, y callaron
atravesados por su misma sangre.

Fue la primera vez de la alegría
la sola vez de su total imagen.
Las otras alegrías se quedaron
como granos de arena ante los mares.

Fue una alegría para siempre sola,
para siempre dorada, destellante.
Pero es una tristeza para siempre,
porque apenas nacida fue a enterrarse.

Miguel Hernández
(1910-1942)

UNA VACA, DOS NIÑOS Y TRESCIENTOS RUISEÑORES

2010-10-21T17:40:00.003+02:00

As viaxes entre Chile e Europa do poeta Vicente Huidobro e a súa familia non son unhas viaxes calquera.

O poeta sabe que os seus fillo precisan do leite doce e cremoso da súa vaca Jacinta e non dubida en embarcala con eles.

O poeta sabe que América sería máis feliz se poidese escoitar cada mañá o canto dos reiseñores e non dubida en embarcar a 300 paxaros cantores rumbo a Valparaiso.

Moitos pensan que son raros e excéntricos, que se preocupan de cousas inútiles pero, hai algo máis fermoso e inútil que a poesía?

O escritor Ignacio Sanz convirte esta curiosa anécdota da vida do poeta nun delicioso relato para nenos que foi galardonado co XXI Premio Ala Delta de Literatura Infantil.

(As ilustracións son de Patricia Metola)

Na primeira parte un narrador nos relata as peripecias da primeira viaxe e da preparación do segundo.
Na segunda son os seus fillos, Nela e Vicentito, os que nos informan nun diario de a bordo dos pormenores da súa travesía Atlántica. O seu pai, presa dun furor creativo, pechouse no seu camarote e deixou os paxaros ao seu cargo.

Os nenos sofren polos paxaros, seu pai loita por construir un gran poema, súa nai suspira por chegar a casa, e a vaca coida de todos eles dándolles alimento, calor e MOSCAS!

Un relato que desborda humor, amor, tenrura e poesía e no que aprendemos moito sobre o valor da confianza e a amizade e a importancia de loitar por un soño aínda que nos pareza imposible. Aprendemos tamén que só se equivoca quen ten o valor de intentalo e que o verdadeiramente importante é saber seguir adiante, aprender dos erros cometidos e non rendirse nunca.

Unha fermosa lectura ademáis para arcercar aos pequenos lectores á interesante biografía de Vicente Huidobro e á súa Arte poética:

Inventa mundos nuevos y cuida tu palabra;
el adjetivo, cuando no da vida, mata.
Estamos en el cielo de los versos.
El músculo cuelga,
como recuerdo, en los museos;
mas no por eso tenemos menos fuerza;
el vigor verdadero
reside en la cabeza.
¿Por qué cantáis la rosa, oh, poetas?
¡Hacedla florecer en el poema!
Sólo para vosotros
viven todas las cosas bajo el sol.
El poeta es un pequeño Dios.

AMOS DE CASA

2010-10-16T10:39:00.006+02:00

Non é doado tratar cos nenos determinados temas adultos coma o divorcio, a diversidade de familias, a adopción, a morte, o paro... Pero a través da ficción dun conto podemos coñecer con eles todas esas situacións e comprendelas, como espectadores curiosos, dun xeito moito máis sinxelo, divertido e natural.

¿Qué le pasa a papá? é unha desas xoias.

Neste conto de Paloma Muíña, publicado por Bruño na súa colección Altamar, vivimos con Pablo o despido de seu pai e os cambios que teñen lugar na casa desde entón.

Sufrimos con el o desencanto e a preocupación inicial.
Rimos con el ante as dificultades de papá para aprender o seu novo traballo de amo de casa.
Sorprendémonos, coma el, de que queira buscar outro traballo, se xa ten un ben complicado!
E finalmente saltamos de alegría, igual ca el, cando papá decide rexeitar outro empleo fóra da casa porque lle gusta moito máis o que agora ten.

Un relato fermoso, tenro, divertido e moi, moi educativo.

LA CENA, Herman Koch

2010-10-12T09:50:00.010+02:00

En decembro de 2005 un terrible suceso conmoveu Barcelona: tres rapaces de familias acomodadas asasinaron a unha indixente nun caxeiro automático. O escritor holandés Herman Koch quedou impresionado pola noticia e tomouna como base argumental para reflexionar na súa novela La cena, sobre a reacción que tería el como pai nun caso semellante.

O narrador protagonista é Paul, casado con Claire e pai de Michel, un rapaz de 15 anos. A outra familia está formada por Serge, irmán maior de Paul, ministro, candidato á Presidencia do país, a súa muller Babette, e os seus fillos Rick (biolóxico) e Beau (adoptado) e unha filla, Valerie, que queda fóra do relato.

As dúas parellas cítanse nun restaurante de luxo para tomar unha decisión sobre o futuro dos fillos. Pouco a pouco imos percibindo que a realidade pode non ser máis que apariencia, como neses pratos baleiros que conforman a cea: "Ya sé que en los restaurantes selectos siempre se prima la calidad sobre la cantidad, pero hay vacíos y vacíos. Allí - no prato de Claire - el vacío, la parte del plato en que no había nada de comida, rozaba la paradoja." (p.48).

Nunha entrevista concedida ao programa "No es un día cualquiera" de RNE, Herman Koch desvela interesantes aspectos do proceso creativo e do desenvolvemento argumental da obra.

Unha novela imprescindible para adultos e adolescentes, e especialmente para pais e nais que cando protexen aos seus fillos, non fan máis que procurar a súa propia protección. Unha lectura voraz e un final sorprendente fan desta obra un éxito rotundo que agarda por ti na biblioteca.

¡FELICIDADES, MARIO!

2010-10-07T22:04:00.008+02:00

(Mario Vargas LLosa, Premio Nóbel de Literatura 2010, fotografiado pola súa filla Morgana.)

"Probablemente la mía fue la última generación de niños lectores, para los que la necesidad de una vida ficticia se aplacaba sobre todo con la lectura; las que vinieron después saciarían esta sed cada vez menos con palabras y cada vez más con imágenes, primero las de las historietas, luego las del cine y por fin las de la televisión."

"El poder trasladarme, mediante la simple concentración en las letras de un libro, a los abismos marinos, a la estratosfera, al África, Inglaterra, Bélgica o los mares de Malasia, y del siglo XX retroceder en el tiempo a la Francia de Richelieu y Mazarino, y, con cada personaje de ficción, cambiar de piel, de cara, de nombre, de oficio, de amores, de destino, encarnar de este modo a tantas personas distintas sin dejar de ser yo mismo, fue un milagro que
revolucinó mi vida y la imantó desde entonces a los maleficios de la ficción."
(Mario Vargas Llosa, Extemporáneos: semilla de los sueños, Letras Libres, 2000).

UNHA PRINCESA REBELDE

2010-10-05T17:00:00.007+02:00

Sara Ruano é a autora das fermosas ilustracións que acompañan este relato.

Unha mañá coma outra calquera, a princesa Rapunzel, a da longuísima melena, decide dar un xiro á súa vida de princesa fráxil e delicada. Está farta de soportar os tiróns de pelo da malvada feiticeira cada vez que sube a visitala á torre, está cansa de vivir encerrada á espera de ser rescatada por un príncipe que nunca chega.
Corta a súa melena e a utiliza para abandonar o seu encerro.

A partir de entón, Amèlia Mora Sanromà en Y Rapunzel se cortó la melena, fará que outras ilustres protagonistas de contos clásicos, axudadas pola rebelde e emprendedora Rapunzel, rompan coas convencións e as normas establecidas. Caperucita, Brancaneves e Cincenta xa non serán as mesmas despois de coñecer a Rapunzel.

Un divertidísimo relato que fará rir a grandes e pequenos e que axudará aos máis cativos a comprender que con decisión, todo é posible, que a unión fai a forza e que unha princesa decidida e loitadora non precisa pasar a vida á espera dun príncipe salvador.

MONTAÑAS COMO ISLAS

2010-09-27T15:52:00.010+02:00

(Fotograma da versión cinematográfica: El pequeño Cherokee (1991)

A editorial Duomo agasállanos con este delicioso libro que xa fora, en 1976, un éxito editorial para crítica e público: Montañas como islas.
Un fermoso e poético título para unha historia conmovedora na que Carter lle da voz ao pobo cherokee a través de Pequena Árbore, un rapaz de 5 anos, recén chegado ás montañas tras a morte da súa nai.

A partir da convivencia cos seus avós vai descubrindo:

o coidado equilibrio que existe entre o seu pobo e a natureza, á que respectan e veneran,
o abismo que os separa do home branco coas súas normas e a súa estricta relixión,
o xeito de convivir e sobrevivir nun mundo hostil sen deixar de ser eles mesmos,
o significado do amor, da confianza, da amizade, da tolerancia,
...

Unha conmovedora viaxe ás montañas Apalaches a través da mirada limpa e inxénua dun neno que descoñece por completo a burla, a maldade, a desconfianza, o odio ou o rancor.

Sentiredes que tedes algo de cherokees

e aprenderedes a comprender e respectar a cultura e tradición de outros pobos

despois de ler este libro.

SEN MIRAR ATRÁS

2010-09-02T15:53:00.008+02:00

Chegou setembro e toca, unha vez máis, empezar de novo.

Pasaron xa os días de lecer, descanso e desorde horaria. Uns os aproveitamos para viaxar e coñecer outras culturas e paisaxes, outros para relaxarse ao sol, sen pensar nin preocuparse por nada, outros adicados ao traballo e o estudio (nuns casos obrigado, noutros voluntario), outros de festa en festa, de concerto en concerto ...

Hai tantas maneiras de ser feliz en vacacións coma xeitos de vivir ou de pensar.

Despois desta longa paréntese atrás quedaron as preocupacións e o cansancio. E para recordarvos que o que está por vir sempre pode ser o mellor das nosas vidas e que é posible deixar atrás todo o que nos fixo sufrir no pasado, unha recomendación especialmente emotiva para nós:

Sen mirar atrás de Dani Montero ven de ser presentada no Festival da Banda Deseñada de A Coruña Viñetas desde o Atlántico despois de ser galardonada co Premio Castelao 2009.

Nela coñecemos a impactante aventura que viven Jaime e o seu can Toby despois de decidir dar un cambio radical nas súas vidas. Unha historia sobre a amizade e sobre as segundas oportunidades que non vos deixará indiferentes e que, de seguro, disfrutaredes ata a última viñeta.

En palabras do seu autor, a quen tivemos a sorte de coñecer no Expocómic 2009:

"É unha historia sobre a amizade (...) porque incluso nas situacións máis
desoladoras nos vemos necesitados de compaña. (...) Creo nas segundas
oportunidades, son consciente de que o perdón non é fácil e quería contar unha
historia sobre a capacidade humana de equivocarse, cambiar e
rehabilitarse."

Excelente aperitivo comiquero á espera do Expocómic 2010 para o cal o equipo da biblioteca está xa a quecer os seus motores ...

Quen creedes que nos visitará este ano?

AUTOCRÍTICA

2010-07-06T16:04:00.005+02:00

Nestas datas de merecido descanso, tras os intensos e, ás veces, difíciles días de fin de curso invitámosvos a reflexionar sobre o noso labor docente.

Somos educadores, "conductores", guías especializados na fermosa e, para algúns, moi dura viaxe cara a aprendizaxe. Pero... nunca vos facedes preguntas coma estas?

Estamos a facelo ben?

Somos realmente competentes nas 8 competencias que avaliamos?

Sabemos expoñer, escoitar, dialogar?

Somos tolerantes, respectuosos, solidarios?

Atendemos realmente á diversidade?

Sabemos traballar en equipo?

Sabemos convivir?

Tres lecturas para axudarnos a responder a estas preguntas, para reflexionar e, sobre todo, para animarnos a seguir traballando por MELLORAR.

Manuel Álvarez e Juan López, La evaluación del profesorado y de los equipos docentes, Síntesis, 2000.

Un interesante modelo de autoavaliación para equipos docentes implicados na innovación e o progreso.

Tina Blytlhe, Howard Gardner, La inteligencia práctica, Santillana, Aula XXI.

Exemplos prácticos e moi útiles para o desenvolvemento da intelixencia práctica na escola. Actividades a partir das cales axudar a cada alumno a desenvolver as súas habilidades persoais e a superar pouco a pouco as dificultades.

José Antonio Marina, La inteligencia fracasada, Anagrama, 2005.
Unha clarísima e moi lúcida exposición de cómo se pode malograr a intelixencia por factores externos coma os medos, os afectos ou unhas metas equivocadas.

Recomendacións de lectura para o verán

2010-06-30T08:38:00.002+02:00

Aqui vos deixamos unha pequena mostra de lecturas deliciosas para saborear durante as merecidas vacacións de verán que comezastes hai ben pouco e que vos desexamos moi, moi felices.

FELICES LECTURAS DE VERÁN A TODOS!

LECTURAS DE VERÁN

2010-06-17T17:15:00.005+02:00

Remata o curso e en menos dunha semana as nosas portas quedarán pechadas.

Xa o sabemos, xa, moitas de vos non ides poder conciliar o sono pensando en todos ese libros sos e abandonados.... todos eses que non tivéchedes tempo de ler durante o curso e que vos gustaría saborear coa pracenteira lentitude do verán e as merecidas vacacións.

É por iso que por primeira vez algunhas afortunadas ides levar para a casa un lote de LECTURAS DE VERÁN.

Os requisitos para este privilexio:

Un destacado curriculum de lectura neste curso.
Ter pertencido ao Club de Lectura.
Non ser morosa reincidente.
Ter coidado e mimado cada exemplar da nosa biblioteca que pasou polas túas mans.

Estas na lista de afortunados?

Apresa, pásate pola biblioteca, infórmanos das túas preferencias e xunto co teu boletín de notas levarás a túa bolsa de LECTURAS DE VERÁN.

Tal vez teñas que sacar a cámara para retratar a algún compañeiro de lecer contaxiado de "literaturite". ;-)

DELICIA SALGADA

2010-06-14T21:48:00.001+02:00

A francesa Anna Gavalda xa nos ten afeitos a escribir historias que van directas ao corazón (Xuntos e máis nada, El consuelo). Nesta ocasión achéganos a unha nova visión das relacións familiares. En La sal de la vida (Seix Barral) / Unha bonita escapada (Galaxia) asistimos ao rencontro dos irmáns Simon, Lola e Garance (a narradora) para asistir a unha aburrida voda familiar. A ausencia do irmán pequeno, Vincent, lévaos a fuxir do compromiso social para ir xunto el e así revivir a complicidade das pasadas aventuras da infancia. Na historia mestúranse as referencias a maio do 68 (na figura dos pais), a familia política (na figura da insoportable cuñada), o divorcio, os fillos, a inestabilidade sentimental, e mesmo a tenrura que inspira un can abandonado. Pero non é unha lectura carente de bo humor e de esperanza, a pesar dos problemas que, como adultos, cada irmán debe afrontar. Será que a vida é máis doada cunha banda sonora tan peculiar como a que escoitan os irmáns no coche: Cindy Lauper, Yves Montand, Nina Simone...?

De premio en premio

2010-06-13T12:34:00.006+02:00

Percorrer o Paseo dos buxos da Illa de San Simón é un pracer para recordar e, se ademáis tes a sorte de asistir á entrega dos Premios Xerais, a satisfacción é dobre. (Grazas Isa, pola invitación.)

Onte dúas escritoras novas e moi prometedoras recibiron emocionadas o recoñecemento á súa creación literaria:

1. O Premio Merlín, que este ano celebraba a súa vixésimoquinta edición, recaeu en Teresa González Costa e a súa obra A filla do ladrón de bicicletas.

2. e o Premio Xerais de novela foi concedido por unanimidade a Iolanda Zúñiga (algúns a coñeceredes por Vidas Post-it) e a súa obra Periferia.

Fina Casalderrey abriu o acto cunha carta a ese mago que da nome á máis antiga e prestixiosa colección de literatura infantil e xuvenil na nosa lingua e Fran Alonso e Manuel Bragado o pecharon coa convicción de que unha nova e potente xeración de escritores está a demostrar que a calidade literaria non ten patria nin lingua propia e que a boa literatura en lingua galega non está nin moito menos "ensimesmada".

Esperamos ansiosas a edición das dúas obras premiadas e, dende este pequeno recuncho, enviamos a nosa noraboa ás flamantes gañadoras!

PREMIO EDUBLOGS 2010

2010-06-07T16:39:00.001+02:00

PREMIO EDUBLOGS 2010 on PhotoPeach

PAGOU A PENA

2010-06-06T19:14:00.000+02:00

Xa estamos de volta da nosa escapadiña a Madrid para recoller a buxaina prateada da categoría Bibliotecas escolares nos Premios Edublogs 2010. E claro que pagou a pena o madrugón (e a calor abafante) porque vivimos unha xornada moi intensa. Á hora dos discursos todos os premiados sentimos unha profunda emoción ao ver recoñecido e valorado o noso traballo, e os nervios traizoaron a máis de un cando agradecía a comprensión e apoio da súa familia (o Príncipe fíxonos chorar a todos!).
Queremos amosar o noso profundo agradecemento aos impulsores e organizadores deste certame, a Asociación Espiral, e compartir coas compañeiras de fatigas bibliotecarias a nosa ledicia por este premio.
Proximamente teredes unha completa información sobre a xornada. Agora toca descansar.

El salvaje, Antoni García Llorca

2010-06-03T17:29:00.005+02:00

Bernabé, con tan só oito anos, foi vendido polo seu pai a un terratenente que o levou á montaña a traballar de cabreiro. Alí aprende o oficio do seu predecesor e, cando este marcha, queda abandonado á súa sorte.

Bernabé sobrevivirá só na montaña, en convivencia con lobos, águias, cabras e a fermosa historia de Odiseo que alguén lle relatará e que acabará na súa mente fermosamente mesturada coa realidade. No mundo de Bernabé existen Polifemo, Nadie, as Sereas ou as flores de loto que provocan o esquecemento.

Pero, paradóxicamente, será cando o devolvan á civilización cando descubra o que son a burla, a mentira, o desprezo a traizón e a crueldade.

Unha brillante novela de Antoni García Llorca, escrita nunha prosa rica e moi coidada, que foi merecedora do Premio Gran Angular 2009 e que nos invita a reflexionar longamente sobre os conceptos de civilización e educación, sobre a familia, a tenrura, o respecto pola natureza, a honestidade e a supervivencia.

Unha lectura moi recomendable tanto para un club de lectura como para o traballo nas aulas acompañada da inesgotable Odisea e de outras obras inspiradas na vida de nenos salvaxes coma O libro da selva, Tarzán ou a película de F. Truffaut O pequeno salvaxe.
Aquí tedes os recursos que a editorial SM pon á vosa disposición para traballar antes, durante e despois da lectura.
Se andabades á procura dunha boa lectura para programar nos vosos itinerarios lectores para o vindeiro curso non busquedes máis, aquí a tedes.

Mi hermano el genio, Rodrigo Muñoz Avia

2010-05-28T19:18:00.006+02:00

Quen ten irmáns ben sabe o que son as inevitables e moitas veces molestas comparacións: pais e nais, avós, amigos, profes e coñecidos caemos con frecuencia na trampa de comentar o distintos que son ou o moitísimo que se parecen, o ben que se lles da unha cousa ou o mal que se lles da a outra...

Puf! Lola ten un irmán que é un xenio e non lle resulta nada doado atopar o seu sitio. Os pais de Lola son músicos e Gracián, seu irmán, un virtuoso do piano. A vida na casa xira en torno ao seu estudio, os ruidos están prohibidos e a súa concentración é sagrada.

Lola estudia violín porque a obrigan seus pais pero o que máis lle gusta neste mundo e xogar ao fútbol, e ademáis o fai moi ben.

Seus pais, obsesionados co magnífico talento de Gracián, semellan non apreciar as cualidades de Lola pero algo fará que todos eles reparen os seus pequenos erros e Lola e Gracián terán moito que ver nese magnífico cambio.

Un relato divertido e moi emotivo de Rodrigo Muñoz Avia gañador do Premio Edebé de Literatura Infantil e Xuvenil 2010 e que fai disfrutar e tamén reflexionar a nenos e adultos. Unha vez máis (non líchedes aínda a súa obra Os perfectos?) o autor fai gala da súa habilidade para analizar con ollo crítico o mundo dos adultos dende a divertida e constructiva mirada dun neno.

Un fermoso libro para ler e comentar en familia.

Milu

2010-05-24T09:41:00.012+02:00

Kalandraka ven de editar este "libro solidario", escrito por Manuel Rivas e ilustrado por Aitana Carrasco. Premendo na imaxe da esquerda podedes ler un artigo sobre a presentación do libro.

Milu é unha nena que, coma outros nenos e nenas, chega a un centro de acollida, por esas circunstancias da vida que non sempre son favorables. Chega acompañada da súa mellor amiga Nana (unha televisión pequena regalo do seu pai). Non conto máis salvo que neste mundo de Milu, un pouco volto do revés, hai lugar para a esperanza.

Ademáis de ser un libro moi emotivo, ten a vantaxe de que mercando un exemplar contribúese co 10% do importe do libro á Fundación Meniños. Aparte disto, Manuel Rivas doa o importe dos dereitos de autor á mesma fundación.
Para vos familiarizar con ela non tendes máis que premer na seguinte imaxe:

Por si vos apetece escribir algún comentario sobre o libro, atopei o blog da ilustradora, facilítovos o enderezo:

Non atopei blog de Manuel Rivas, se cadra alguén pode aportar a información, pero si que podedes saber máis sobre el no seguinte enlace:

(Gracias ao comentario de Ronsel xa temos a dirección do blog de
Manuel Rivas: http://manuelrivas.blogaliza.org)

Recursos TIC

2010-05-19T22:24:00.003+02:00

Ás veces non é doado localizar recursos TIC útiles e ben deseñados cos que traballar nas nosas aulas ou a partir dos cales ser quen de crear as nosas propias actividades.

Por outra banda, con frecuencia, atopámos nos blogs ou portais que visitamos magníficos recursos para distintas especialidades e niveis que quereríamos compartir cos compañeiros que comparten con nós esta paixón pola incorporación das TIC no labor docente. Sen embargo, case sempre acabamos perdendo esas referencias ou enlaces no medio das innumerables tarefas que ocupan o noso tempo e as nosas saturadas neuronas.

Este novo sitio que hoxe queremos presentarvos, o noso SITIO de RECURSOS TIC para docentes, será dende hoxe o lugar onde compartiremos con vos todos eses magníficos tesouros.

Trátase dun sitio VIVO,

que iremos enchendo con todos aqueles materiais e enlaces útiles e interesantes que atopamos no noso camiño e con todos aqueles que vos, lectores e seguidores de Ars Legendi, queirades aportarnos.

e que procuramos organizar temáticamente dun xeito cómodo e sinxelo.

Un modesto ESLABÓN na fermosa cadea de colaboración e solidariedade que é a WEB 2.0 que estará á vosa disposición na nosa barra lateral e que esperamos vos sexa de utilidade.

2010-05-11T15:27:00.001+02:00

Helen Garner (Geelong, Australia, 1942) é a autora dunha fermosa e impactante novela de tintes autobiográficos, titulada La habitación de invitados (Salamandra). As protagonistas son dúas mulleres, amigas dende hai máis de 15 anos, que afrontan unha terrible situación: o cancro terminal que devora a unha delas. O relato está contado en 1ª persoa por Helen, sensata, honesta e disposta a acoller a Nicola na súa casa e coidar dela mentres esta recibe un tratamento alternativo á medicina tradicional.
Pouco a pouco esas tres semanas que pasan xuntas pasan a convertirse nun inferno. Helen non comprende a confianza cega que Nicola amosa ante as promesas de curación da Clínica Theodore e os seus estrambóticos métodos.
Esta novela fala de amizade, pero sobre todo de loita en dúas direccións ben diferentes: Nicola loita contra a inminencia da súa morte e Helen contra a actitude desesperada da súa amiga. Ambas resultarán vítimas da cruel enfermidade.

Estamos ante unha lectura desgarradora, que emprega en ocasións o humor como única vía de escape posible. Esta novela de Garner non deixará indiferente a ninguén, pois a maioría de nós temos casos máis ou menos próximos, e igualmente dolorosos.

"A PAIXÓN DE ALEXANDRA"

2010-05-09T11:56:00.007+02:00

Alexandra estudia bacharelato nun instituto de Barcelona, adora as novelas de Murakami e a música de Björk, viste sempre de escuro e ten na súa habitación (chea de libros e adornada cun poster de Brad Pitt no Tibet) o seu refuxio favorito.
Eva comparte estudios con Alex, fala o catalán con acento porteño e ven de deixar atrás un doloroso drama familiar.
Unha máxica faisca acéndese entre elas. Esa emocionante sensación de comprenderse só con mirarse, de sentirse felices falando, paseando ou perseguindo xuntas un misterioso personaxe que se comunica con elas a través de libros: os volumes de poesía que "libera" nun xogo de Bookcrossing, sempre da mesma autora: Alejandra Pizarnik.

Animádevos a descubrir con elas a identidade dese misterioso lector, de seguro que despois desexaredes saborear a poesía de Alejandra Pizarnik, a prosa de Murakami e descubrir a música de Björk.

Pero OLLO!, este libro de Xulio Ricardo Trigo non o atoparedes na biblioteca.

Non o busquedes no catálogo, nin llo pidades ás profes bibliotecarias.

Non aparecerá.

Este libro será liberado no centro na vindeira semana, despois das Letras Galegas ... se o atopas, segue as instrucións que o acompañan.

GRAZAS!

2010-05-07T10:14:00.004+02:00

Neste "fermoso" día de choiva recibimos unha noticia que nos fai moi felices. Este blog, Ars Legendi, foi premiado na categoría de Bibliotecas Escolares no IV Premio Edublogs da Asociación Espiral.

Sentímonos especialmente emocionadas por ser o segundo ano consecutivo en que o xurado recoñece o noso traballo.

Dende este rincón da blogosfera queremos

dar as grazas a todos os que valoran o noso esforzo e se alegran con nós por este recoñecemento.

felicitar ao blog Mireu què fem a la nostra biblioteca que acadou o primeiro premio.

dar a noraboa aos compañeiros de As Mariñas cos que viaxaremos felices a Madrid o vindeiro 5 de xuño.

e tamén felicitar a todos os blogs finalistas, especialmente á Biblioteca do Colmeiro, coa que queremos compartir este premio.

NAIS CONTADORAS, NAIS ENCANTADORAS

2010-05-02T11:07:00.003+02:00

Madre: cuéntame un cuento de esos que se relatan

de un curioso enanito o de una audaz sirena;

tantos que de los genios maravillosos tratan.

Esas lindas historias que conoces. ¡Sé buena!

Dime de caballeros que a princesas rescatan

del dominio de monstruos -dragón, buitre, ballena-;

donde nadie se muere y los hombres no matan,

historias en países que no saben de pena.

Cuéntame un cuento, madre, que me quiero dormir

escuchando tu voz, asido de tu mano;

como Hansel y Gretel, seré en sueños tu hermano,

aunque en sonda andaremos tras de la misma senda

y escribiremos juntos nuestra propia leyenda,

y, tal vez, como chicos, dejarás de sufrir.

Marilina Rébora

School Libraries

2010-04-28T21:34:00.023+02:00

Éste glogster está en inglés, barro para casa sempre que podo. Aínda así publicoo porque paréceme que ven moi a conto, xa que fíxose coa intención de refrexar un dos obxectivos principais das bibliotecas escolares: ser un instrumento imprescindible e moi gratificante para completar, desenvolver e enriquecer calquera asignatura. E o máis importante, os vídeos non teñen desperdicio, son moi orixinais e humor non falta.

Vese algo reducido, polo que poño á vosa disposición o link onde atopar este póster interactivo en tamaño grande:

http://doctorloopy.glogster.com/Library-Videos/

Para rematar unha curiosidade, a biblioteca máis pequena do mundo:, máis información no enlace en vermello. Aquí poderiamos aplicarlle aquelo de "Con cen libros por banda ..."

O caso é querer montar cousas que ideas non faltan :)

http://es.globedia.com/inglaterra-biblioteca-pequena-mundo

Grandes autores para pequenos lectores

2010-04-24T17:07:00.007+02:00

A editorial Alfaguara estrena unha nova colección de álbumes. Unha colección ideada e dirixida por Arturo Pérez Reverte e que pretende animar aos grandes autores de literatura para adultos a escribir historias para nenos e ao tempo acercar aos máis pequenos á obra deses ilustres autores.

A colección chámase "Mi primer..." e estréase con dous grandes nomes:

O propio Pérez Reverte con : El pequeño hoplita, ilustrado por Fernando Vicente.

Mario Vargas Llosa con: Fonchito y la luna, ilustrado por Marta Chicote Juiz.

O primeiro cóntavos a historia dos 300 espartanos que deron a súa vida na batalla das Termópilas, historia que coñecemos gracias ao pequeno hoplita, un neno que acompañaba a Leónidas e os seus valerosos guerreiros e que volveu a Esparta para relatar o que alí sucedera. Unha fermosa e tenra historia de valor e lealdade.

No segundo saberedes o que Fonchito é capaz de facer por bicar as meixelas da fermosa Nereida, a nena que ocupa o seu corazón. Veredes que case nada é imposible e que por amor somos capaces de facer cousas incríbles.

Dous preciosos títulos para ler, ver, escoitar e contar.

Esperan por vos. Están na biblioteca.

ACANEMIAS

2010-04-21T21:23:00.004+02:00

¿Y qué era la amistad sino el dibujo

de una elegía por sentir lo otro

tal cual y sin llenársenos las manos

ni el corazón de grasa,

de acanemias,

de surrealismo gago

o de rugoso y oxidante oficio?

Di de ti para mí:

Vuelven las nubes, menos cansadas.

Vuelve con menor daño la amargura.

¿Vuelve Lázaro?

Escribe en negro para hacerse gris:

Ocho o nueve palabras sobre el papel mojado.

Sobre ti. Sobre mí. ¡Ay de tan poco!

Desplegarlas mañana como raíces. Como dibujos.

Como pájaros húmedos de buen agüero.

JOSÉ MIGUEL ULLÁN

LECTURA PUNK

2010-04-17T17:54:00.009+02:00

Se añoras a forma de vivir en pensar dos oitenta, se non atopas un lugar nesta sociedade, se estás enfadado con todo e con todos, se te sintes un punk no século XXI dsifrutarás destas dúas lecturas.

1. Corazón de Napalm, de Clara Usón (Premio Biblioteca breve 2009) preséntanos en capítulos alternos as vidas de Fede e Marta.

Fede é un adolescente que quere ser coma Sid Vicious, un rapaz fillo da droga, a marxinación e a irresponsabilidade, que odia a escola, as normas, a sociedade. Fede detesta á súa madrastra e quere volver como sexa aos brazos dunha nai que tenta sobrevivir cunha terrible carga, ser toxicómana e seropositiva. Marta é unha prometedora artista que busca un futuro en Barcelona. Unha pintora que sobrevive a base de ensinar pintura nunha escola privada e colaborando cun vello pintor de sona que precisa de mans novas para expresar as súas ideas creativas.

Dúas vidas nun principio distantes e completamente alleas que acabarán confluindo. Unha historia dura e cruel como a música punk que acompaña as súas vidas.

2. Deseo de ser punk, de Belén Gopegui é unha carta (diario, confesión...) de Martina.

Martina ten 16 anos e vive no seo dunha familia acomodada, unida e feliz. Os seus resultados académicos son brillantes, o seu futuro prometedor. Pero un bo día Martina cambia. Deixa de prepararse para os exames, deixa de agradar aos seus pais, deixa de facer o correcto. Martina está perdida e contempla a distancia xeracional entre ela e seus pais coma un abismo. A proba é a música, "eles teñen a súa música, eu non atopo a miña". Un magnífico retrato dos pensamentos e as emocións dunha adolescente desorientada. Unha novela pragada de referencias musicais, de letras que fan pensar, de voces que fan sentir, de amizades profundas e sinceras, de emocións contradictorias, difíciles, fermosas, dun irreprimible desexo de rebelión e de cambio.

Se algún día quixeches romper con todo, acabar coas convencións e as normas ... ser punk, disfrutarás destas dúas lecturas.

DÍA INTERNACIONAL DO LIBRO INFANTIL E XUVENIL

2010-04-13T17:33:00.004+02:00

DIA INTERNACIONAL DO LIBRO INFANTIL E XUVENIL on PhotoPeach

Onte, luns 12 de abril de 2010, todos xuntos conmemoramos o Día Internacional do Libro Infantil e Xuvenil.
No patio do cole, despois de cantar ao unísono a canción do "barquito chiquitito", escoitamos a mensaxe que escribiu para a ocasión e para todos os nenos do mundo Eliacer Cansino.

Despois dun sonoro aplauso agrupados por idades, celebramos esta data do xeito seguinte:

Os pequenos de Educación Infantil e 1º ciclo de Primaria escoitaron os contos que prepararon para eles as súas profes Chus e Yaiza, e Carmen, a normalizadora lingüística do Concello de A Baña.
Os rapaces e rapazas de 2º e 3º ciclo de Primaria tiveron o pracer de escoitar as fermosas historias que Charo Pita lles relatou.
Os veteranos do centro, alumnos e alumnas de ESO (xunto con algunhas profes atrevidas), deleitamos aos nosos compañeiros cun recital de lectura.

De seguro que TODOS regresaron a casa contentos de ter vivido un día especial.

Agora tócanos a TODOS seguir conmemorando o DÍA DO LIBRO todos os días do ano.

Miles de libros habitan a nosa BIBLIOTECA.

Agardan por vos, buscádeos!

(O resto da reportaxe gráfica estará pronto no noso blog de imaxes)

Campionas COMECOCOS 2010

2010-04-08T21:21:00.005+02:00

Campeonas COMECOCOS 2010, originalmente cargada por arslegendi.

Aquí as tedes, as dúas finalistas, as únicas que conseguiron resolver o PREGUNTÓN FINAL do COMECOCOS 2010.
Gemma e Victoria, de 2º de ESO.
Tal como establecen as normas do concurso SÓ PODE GAÑAR UN CONCURSANTE. Así que, con gran pesar (pois ambas merecían un premio), sorteamos o agasallo esta mañá.
Ante a atenta mirada de compañeiros e rivais a moeda caeu na cruz e a afortunada gañadora foi Gemma.
Pronto veremos as primeiras obras da súa creación en imaxe dixital!

E A RESPOSTA É...

2010-04-06T19:38:00.002+02:00

Rematamos coa intriga. A resposta ao preguntón final é VANESSA REDGRAVE, protagonista da película As bostonianas, de James Ivory.

Só chegaron á final dúas participantes, Victoria e Gemma, alumnas de 2º de ESO. Noraboa, rapazas!

O xoves realizaremos o sorteo dun fabuloso premio. Moita sorte ás dúas.

PREGUNTÓN FINAL

2010-03-26T17:00:00.006+01:00

Quedades OITO:

Gemma, Victoria, Andrea, Lidia, Rubén, Álvaro, Noelia e Diana.

Pero SÓ UN de vos conseguirá o premio.

O preguntón final está publicado.

Tedes ata o MARTES 6 DE ABRIL para atopar a resposta.

Non hai triunfo sen esforzo.

Non hai victoria sen sufrimento.

E só pode quedar UN.

Preguntas Comecocos 2010

View more presentations from equipobiblio.

ALEA IACTA EST

ROSA, POMPA, RISA

2010-03-21T18:35:00.007+01:00

Con la primavera

mis sueños se llenan

de rosas, lo mismo

que las escaleras

orilla del río.

Con la primavera

mis rosas se llenan

de pompas, lo mismo

que las torrenteras

orilla del río.

Con la primavera

mis pompas se llenan

de risas, lo mismo

que las ventoleras

orilla del río.

(Juan Ramón Jiménez)

Hoxe, 21 de marzo, CHEGOU A PRIMAVERA!

Hoxe 21 de marzo é o Día Mundial da Poesía.

Tempo de ROSAS, POMPAS E RISAS.

Eu quero ser "biomestra"

2010-03-18T14:29:00.001+01:00

Nadiel é unha mestra pouco convencional. Tanto que os seus alumnos pensan que está tola de remate.
Nadiel ensínalles a organizar a clase practicando o feng-shui, sácaos ao patio a facer ioga, organiza brigadas lumínicas clandestinas (encargadas de apagar as luces acesas de toda a escola).
Nadiel dalles a probar tofu, pranta tomateiras no xardín e viaxa en bicicleta.
E o mellor de todo, Nadiel trouxo a clase un "tristeciclador". Unha marabillosa caixa que consigue reciclar a tristeza para convertila en ledicia.

Quen non quere ter unha profe como Nadiel?

Blas e os seus compañeiros aprenderán a querer e a Nadiel, tanto que chegarán a chorar pola súa ausencia.

Un fermoso e divertido relato de Pepe Maestro, contacontos e "mestre" da narrativa para nenos, autor de obras tan fermosas coma: El circo de Baltasar, Balbino y las sirenas ou Una pluma de cuervo blanco.

As magníficas ilustracións de David Guirao fan o resto aínda que a edición da Colección Ala Delta as imprima sen cor.

NAMASTÉ!

"Los cuentos de Beedle el Bardo"

2010-03-17T17:15:00.004+01:00

Cinco contos de fadas con todos os ingredientes precisos: magos, fontes máxicas, bruxos, ...

A palabra bardo (poeta dos antigos celtas) no título suxire a inmersión nun mundo pensado para nenos e nenas ávidos de fantasía.

¿Es un deles?

A autora deste libro:

Por si non acertaches quen é, pincha aquí:

Como despedida, un regalo: un sitio onde atoparás contos de fadas de Andersen en varios idiomas.

http://www.grimmstories.com/

AL PIE DE LA ESCALERA

2010-03-15T14:26:00.004+01:00

Lorrie Moore (Nova York, 1957), escritora e profesora de inglés, é a autora da novela recentemente publicada por Seix Barral titulada Al pie de la escalera. A súa protagonista é Tassie, unha rapaza de vinte anos, filla dun cultivador de patacas e unha muller sen aspiracións, que deixa o seu pobo para ir estudar á universidade.

Ao longo da historia sucédense temas como a adopción, a guerra de Iraq, a soidade, a mentira, o racismo, a crueldade ou o amor. Varios episodios na vida da protagonista farán que madure de golpe, que entre no mundo adulto dun tirón.

A pesar de todo, a novela está bañada dun humor reconfortante, moi intelixente e ben dosificado, que alivia e fai soportable a vida. Unha lectura imprescindible que podes comezar aquí.

MULLERES DE ARMAS TOMAR

2010-03-10T21:42:00.009+01:00

Mulleres de armas tomar

View more presentations from equipobiblio.

Estas son as mulleres que figuran nos paneis expostos nos corredores durante este mes: unha pequena selección de entre tantas e tantas mulleres artistas e literatas que non deberíades deixar de coñecer.

Todos os títulos sinalados coa nosa mascota están na biblioteca do cole. Agárdanvos interesantísimos libros, discos e películas nos que poderedes coñecer máis sobre as súas vidas e gozar das súas obras.

Estas son ademáis as mulleres sobre as que versan as preguntas do COMECOCOS 2010.

Non perdades detalle do que delas vos contamos.

E non lles perdades a pista a elas, nada do que fixeron ou farán pasará desapercibido porque

son mulleres "de armas tomar".

COMECOCOS 2010, EN FEMININO

2010-03-05T14:00:00.007+01:00

Para conmemorar o Día Internacional da Muller Traballadora as mulleres van protagonizar as actividades da biblioteca no mes de marzo.
Dúas Exposicións percorren os nosos corredores, nelas poderedes aprender e coñecer a grandes mulleres da ciencia e da creación artística:

Mulleres astrónomas (cedida polo CPI Progreso de Catoira)

Mulleres artistas (elaborado polo noso equipo de biblioteca)

Prestade atención aos seus nomes e caras e, sobre todo, ao que delas vos contamos porque o COMECOCOS 2010 será EN FEMININO, é dicir, todas as preguntas versarán sobre a vida e o traballo desenvolvido por ditas mulleres.

MOITA ATENCIÓN, ALUMNAS e ALUMNOS DE ESO, O LUNS 8 TEREDES NO TABOLEIRO A PRIMEIRA PREGUNTA!

POEMAS GAÑADORES

2010-03-04T22:46:00.006+01:00

Aquí tedes por fin os poemas dos gañadores do I Certame de Acrósticos.

Febreiro 2010

View more presentations from equipobiblio.

Non foi fácil tomar a decisión e a participación de todos e cada un de vos merece un

GRAZAS enorme

e un BICO xigante.

SÓ QUEDAN 11 MESES PARA QUE VOLVA FEBREIRO!

ESPERÁMOSVOS O ANO QUE VEN...

PEQUENOS ARTISTAS, GRANDES POETISAS

2010-02-27T10:50:00.003+01:00

Onte, 26 de febreiro, último día deste fermoso mes adicado ao Amor e á Poesía, tivo lugar a entrega de premios do I Certame de Acrósticos e de Ilustración de Poesías para Educación Infantil e Primaria.

O salón de actos encheuse ata a bandeira e un público atento e caloroso aplaudiu con emoción cada un dos traballos de ilustración dos máis pequenos.

A continuación, entre risas nerviosas e corazóns palpitantes desvelouse a identidade das dúas gañadoras do Certame de Acrósticos: Andrea e Lucía. Subiron ao escenario a recibir o seu agasallo, o seu diploma e o fervoroso aplauso dos seus compañeiros despois de recitar para todos as súas fermosas creacións.

Aquí tedes a reportaxe gráfica do acto e unha mostra das ilustracións dos pequenos artistas. Pronto teredes cada un de vos un exemplar en formato libro.

ILUSTRADORES E POETISAS on PhotoPeach

MOITAS GRAZAS A TODOS!

E non esquezades asistir á entrega de premios de ESO e ADULTOS que terá lugar o luns 1 de marzo á hora do recreo no salón de actos.

Esperámosvos!

AMOR POLOS LIBROS, AMOR POLA VIDA

2010-02-19T17:55:00.006+01:00

Un pequeno grupo de habitantes da illa de Guernsey ocupados polo exército alemán durante a 2ª Guerra Mundial, ademáis de tentar sobrevivir, poñer a salvo aos seus pequenos e atopar algo con que comer, reúnense semanalmente nunha sociedade literaria.

Cada reunión é un motivo para coñecer unha obra clásica da man de cada membro da sociedade: dende as Meditacións de Marco Aurelio ata as novelas das irmáns Bronte. Cada reunión serve para coñecerse mellor, para sentir a calor da amizade, para esquecer a dura realidade, para descubrir maneiras de entender e interpretar un libro e para probar curiosas creacións culinarias coma o pastel de pel de patata.

Rematada a contenda, unha xoven novelista londinense, Juliet Ashton, recibe unha misiva dun dos membros desta curiosa sociedade e decide viaxar a Guernsey a coñecelos.

A través das cartas que recibe e envía Juliet percorreremos as vidas de todos eles, homes e mulleres con inquietudes e formas de vida diferentes, con preocupacións, sufrimentos e emocións diferentes pero con unha paixón común: A LITERATURA.

Unha novela que nos cativa pola súa portada e o seu curioso título e que consigue atraparnos ata o final.

Fermosa lectura para un Club de Lectura.

Don Juan, don Juan!

2010-02-09T16:26:00.011+01:00

É indiscutible o protagonismo de "Don Juan" nas historias de amor ... ou desamor.

Un home pouco escrupuloso á hora de mentir, si con iso consegue seducir á muller que nese momento é o seu capricho ou a súa obsesión.

Pero, si falamos deste personaxe, non podemos falar dun só: por iso poño á vosa disposición tres , a falta dun.

DON JUAN TENORIO, de José Zorrilla:

http://www.cervantesvirtual.com/servlet/SirveObras/12582403448990622865513/

DON JUAN, de Molière (Jean-Baptiste Poquelin):

http://elblogdemara5.blogspot.com/2008/07/don-juan-o-el-convidado-de-piedra-de.html

DON JUAN, de Lord Byron:

http://translate.google.es/translate?hl=es&langpair=en%7Ces&u=http://bob-blair.org/donjuan.ht

Estes tres libertinos son en realidade un só, xa que parecen estar inspirados no personaxe da obra

"O burlador de Sevilla e convidado de pedra" de Tirso de Molina (Gabriel Téllez), un monxe español que escribe esta obra entorno ó ano 1630.

De Tirso de Molina é o soneto que aquí vos deixo, para o voso deleite:

Todo es temor, amor, todo es recelos,

pues ¿cómo puede ser el amor gloria,

si está siempre luchando la memoria

con tantos sobresaltos y desvelos?

Estas penas del alma son sus cielos;

estas guerras y asaltos, su victoria,

y es bien todo este mal, cuando a su historia

no encuaderna capítulo de celos.

Amor, en popa voy con mi esperanza,

haciendo espejo tus azules mares;

no trueques en tormenta la bonanza.

No se me niegue puerto en que me ampares,

que si el que el alma ha deseado alcanza,

daré perpetuo asiento a tus altares.

(De "Los amantes de Teruel")

QUE SERÍA DO AMOR SEN OS BICOS?

2010-02-09T07:42:00.003+01:00

Non hai mellor xeito de mostrar o amor que cun bico pero é que hai tantos tipos de bicos... Hoxe, para a vosa inspiración, un fermoso poema que fala de bicos:

Besos (Carmen Gil)

Hay besos de caramelo,

dulces como una sonrisa.
Y están los besos con prisa,
que hay que cogerlos al vuelo.

Los besos de mariposa
rozándote las mejillas
¡pueden hacerte cosquillas!
y son de color de rosa.

El beso con achuchón,
tan calentito y tan tierno
como una manta en invierno,
¡es un beso de algodón!

¿Y qué tal el beso alado
que te pilla de sorpresa,
y, además, el que te besa
puede estar en cualquier lado?

También está el de tornillo,
beso que mágicamente
despertó a Bella Durmiente
e hizo temblar el castillo.

¿Y los besos con caricia
que llegan en ventolera
y huelen a primavera
como una buena noticia?

Fantástico el beso-guiño.
Es chisposo y titilante
como una estrella brillante
con mil vatios de cariño.

Un álbum ilustrado repleto de bicos: doces, morniños, frescos, divertidos... DELICIOSOS!

E para rematar, unha canción que fala diso ... de BESOS DE ESOS:

Bicos! ;-*

SE O NOSO AMOR...

2010-02-04T19:26:00.005+01:00

Resulta imposible elixir o mellor poema de amor da nosa literatura. É máis, é absurdo tentalo sequera. Xa que son tantas as composicións que nos fan sentir, gocemos de todas elas sen rexeitar ningunha.

Bernardino Graña escribiu xa hai tempo un fermoso poemario Se o noso amor e os peixes (1980), no que atopamos un canto ao desamor e á ausencia, con tintes de cotidianeidade.

En Padrón os alumnos do Instituto

imaxínanme alegre, docto e pulcro

e axiña han de saber que o catedrático

este animal fonético-semántico

soubo si prepararche á hora da cea

peixe e patacas con cebola e allo

mais sabendo de epítetos e léxicos

nunca soubo dicirche en xustas verbas

como o tes no teu pelo engaiolado

e han saber que o recordo é a pizarra

onde escribe despois de vir das clases

borra escribe e repite e non ve claro

outra vez raña o pelo que lle queda

fuma bebe pon lume a un pau de sándalo

e atopa así algún cheiro feminino

mais non sabe atopar no dicionario

a palabra ou sintagma con que anceia

reterte na súa casa todo o ano.

Pon o reló prás oito. Mañá cedo

vai a Padrón explica enche o encerado

de cousa vouga Ovidio o Ars Amandi

Juan de la Cruz o Cántico.

O malo é volver cando se sobe
os cinco pisos banzo a banzo e se abre
a porta e non estás e a casa o mundo
son vougo enteiro sen amor nin cántico.

Este e outros poemas atoparédelos en Poetízate, unha antoloxía de poesía galega a cargo de Fran Alonso, que está "pensada para ti, que non estás afeito a ler poesía" (p.11)

Amor ... pola poesía.

2010-01-31T21:28:00.009+01:00

No mes que a nosa Biblioteca adica ao AMOR elexín este poema que expresa o

amor polos libros en xeral, e pola poesía en particular.

Primeiro o orixinal, en inglés.

There is no frigate like a book
To take us lands away,
Nor any coursers like a page
Of prancing poetry.

This traverse may the poorest take
Without oppress of toll;
How frugal is the chariot
That bears a human soul!

E atopei esta traducción ao castelán, de Carlos López Narváez: Poeta colombiano, reputado traductor de textos de Charles Baudelaire, Paul Valéry, Leconte de Lisle, Henry Barbusse, entre outros:

Para fugarnos de la tierra
un libro es el mejor bajel;
y se viaja mejor en el poema
que en el más brioso y rápido corcel.

Aun el más pobre puede hacerlo,
nada por ello ha de pagar:
el alma en el transporte de su sueño
se nutre sólo de silencio y paz.

O nome (e moita mais información) da poetisa que expresou de xeito tan fermoso a súa pasión pola poesía podes averigualo premendo na imaxe :

E para visitar o museo adicado a ela non pecisas ir a Amherst (Massachusetts, EE.UU), volve premer:

FEBREIRO: AMOR E POESÍA

2010-01-31T19:01:00.005+01:00

ESTE MES DE FEBREIRO
O AMOR E A POESÍA

VAN COLLIDAS DA MAN

PARTICIPA NO GRAN CONCURSO DE

ACRÓSTICOS

AMOSA AS TÚAS DESTREZAS POÉTICAS E GAÑA FABULOSOS PREMIOS...

E PARA OS MÁIS PEQUENOS, PRIMEIRO CERTAME: "ILUSTRA UN POEMA"

As bases e condicións para participar espéranvos na biblioteca...

A PAZ COMEZA NA CASA

2010-01-27T21:45:00.010+01:00

En días como estes, cremos que é preciso non esquecer que
por riba de diferenzas, desacordos, razas, linguas, crenzas ou relixións,
A PAZ comeza NA CASA, NO TRABALLO, NA FAMILIA,
A PAZ comeza polo RESPECTO, a TOLERANCIA e a CONVIVENCIA,
A PAZ comeza por un "BOS DÍAS", un SORRISO ou un ALOUMIÑO SINCERO...

Bos e pacíficos días a todos!

Amor mais alá da morte?

2010-01-27T15:35:00.015+01:00

Pensades que o amor pode ir mais alá da morte? Ou mellor dito, mais alá da vida?

Pode ser que atopedes a resposta a esta metafísica pregunta aquí ...

Unha novela de misterio, escrita por Care Santos. Temos ingredientes de sobra para que a lectura desta historia nos resulte apaixoante: amor, traxedia, vinganza, ... Non parece que haxa cabida para o aburrimento.

O libro ten unha orixinalidade, é un

libro con banda sonora,

conta con un CD que inclúe:

Unha entrevista coa escritora.
Un póster.
O primeiro capítulo.
O tema "I'll be ok" do grupo Mc Fly, canción de gran importancia para Bel, a protagonista.

Por suposto o libro ten páxina web:

http://www.belamormasalladelamuerte.com

A autora descubriu esta canción (e a banda que a toca) a través das recomendacións dos seus lectores.
Falando da autora, Care Santos, tedes sobrada información sobre ela e a súa bibliografía na páxina web do libro.

Aquí vos queda o enlace para que vexades o vídeo da canción. A letra está no recadro da dereita, onde pon "mais información". Clicade sobre a foto.